tag:blogger.com,1999:blog-332081602011-11-13T14:41:27.030+05:30ഇഴഞ്ഞും,കരഞ്ഞും,തട്ടിവീണും, നടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച ബാല്യകാലത്തിലേക്ക്‌ അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ ഒരു മടക്കയാത്ര....ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-66758697571052868932009-08-03T15:33:00.006+05:302009-08-13T11:57:31.649+05:30<div>വീണാവാദിനീ, നിന്‍‌തിരുമുന്നിലെന്‍</div><div>ജീവന്റെ വീണ വയ്ക്കുന്നു</div><div>സ്വരമൊന്നു പാടാന്‍ കൊതിക്കുമെന്‍ തന്ത്രികള്‍</div><div>ശ്രുതിചേര്‍ത്തു നീ തരില്ലെ</div><div>ജീവനില്‍ സ്വരമായ് നിറയുകില്ലെ.</div><div><br /></div><div>(വീണാവാദിനീ..</div><div><br /></div><div>പടുതിരികത്തുമീ ചെറുദീപമെത്രനാള്‍</div><div>അണയാതെ കാത്തിടും ഞാന്‍</div><div>ദേവീ, അണയാതെ കാത്തിടും ഞാന്‍</div><div>ഒരു സൂര്യപ്രഭചൊരിഞ്ഞെന്നില്‍ നീ നിത്യവും</div><div>അറിവിന്റെ ദീപമാകൂ</div><div>ജീവനില്‍ അമരത്വമേകിടു നീ</div><div><br /></div><div>(വീണാവാദിനീ</div><div><br /></div><div>കരളില്‍ കളങ്കമില്ലാതെയായ് തീരുവാന്‍</div><div>കനിവെനിക്കേകേണമെ</div><div>അമ്മെ കനിവെനിക്കേകേണമെ</div><div>ഇരുള്‍ വന്നുമൂടിയെന്‍ ഇരുകണ്ണുമടയവെ</div><div>അകക്കണ്ണു നീ തുറക്കൂ</div><div>എന്നുടെ അകക്കണ്ണു നീ തുറക്കൂ.</div><div><br /></div><div>(വീണാവാദിനീ..</div><div><br /></div><div>[വിജയദശമി നാളില്‍ സരസ്വതിയെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ഗാനമെഴുതി തരാമൊ എന്ന് ചോദിച്ച സുഹൃത്തിനുവേണ്ടി എഴുതിക്കൊടുത്തത്.. ആകാശവാണിയില്‍ എന്തൊ പരിപാടിക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു സുഹൃത്ത് അന്നത് ചോദിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് ഇതിനെന്തുപറ്റി എന്നെനിക്കറിയില്ല..പൊടിപിടിച്ചുകിടക്കുന്ന ബ്ലോഗില്‍ ഒരു പോസ്റ്റായിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതി പോസ്റ്റുന്നു.]</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-6675869757105286893?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-46325657431328842372009-04-21T10:25:00.003+05:302009-04-21T11:15:20.619+05:30കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ ആരോ പറഞ്ഞുകേട്ട ഒരു കഥയുണ്ട്‌. <br /><br />രോഗശയ്യയിലായ ഒരു പിതാവ്‌ തന്റെ രണ്ട്‌ ആണ്മക്കളെയും ഒന്ന്‌ പരീക്ഷിക്കുവാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.തന്റെ കാലശേഷം അവരിരുവരും എങ്ങനെ ജീവിതത്തെ നോക്കിക്കണും അതിനവർ എത്രമാത്രം പ്രാപ്തരാണ്‌ എന്നൊക്കെ ഒന്ന്‌ പരീക്ഷിച്ചറിയുവാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. അവരുടെ ബുദ്ധി, ജീവിതാവബോധം എന്നിവയൊക്കെ ബോധ്യപ്പെടുവാനുതകുന്ന ഒരു പരീക്ഷണത്തിനായി അദ്ദേഹം തന്റെ രണ്ടാണ്മക്കളേയും വിളിപ്പിച്ചു. രണ്ട്പേർക്കും ഓരോ നിശ്ചിതതുക കൊടുത്തു. അവരവർക്ക്‌ കിട്ടിയ തുകമാത്രം ഉപയോഗിച്ച്‌ ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ മുറികൾ നിറക്കുക.ഒരുദിവസമാണ്‌ പരീക്ഷണകാലാവധി. കുറഞ്ഞതുകകൊണ്ട്‌ തന്റെ മുറി കൂടുതൽ നിറക്കാൻ കഴിഞ്ഞ ആൾ വിജയി. അവനാകും തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്കവകാശി! മുറിനിറക്കുന്നതിനായി എന്ത്‌ വസ്തുവും ഉപയോഗിക്കാം. അതിനായി ആവശ്യമായതെന്തും സംഘടിപ്പിക്കുവാൻ താൻ കൊടുത്ത കാശ്‌ മാത്രമെ ഉപയോഗിക്കുവാൻ പടുള്ളൂ എന്നവ്യവസ്ഥ, പക്ഷെ നിർബന്ധം. <br /><br />രണ്ട്‌ മക്കളും അച്ഛനേൽപ്പിച്ച കാശും വാങ്ങി അന്യോന്യമൊന്നും പറയാതെ യാത്രയായി. രണ്ടുപേരുടേയും മനസ്സുകളിൽ അച്ഛൻ നടത്താൻ പോകുന്ന വിചിത്രമായ പരീക്ഷണത്തെപ്പറ്റിയായിരുന്നു ചിന്ത. തങ്ങളുടെ കൈകളിലേൽപ്പിച്ച തുശ്ചമായ തുകകൊണ്ട്‌ എങ്ങനെ ഒരു മുറിനിറക്കും? എന്ത്‌ വിലകുറഞ്ഞ വസ്തു അതിനായി ലഭ്യമാകും? അതെവിടെ ലഭിക്കും തുടങ്ങി പലവിധചിന്തകളാൽ അവർ കുഴങ്ങി. ചിന്തിക്കുവാൻ സമയം അധികമില്ല. ഒരുദിവസം മാത്രമാണിനി അവശേഷിക്കുന്നത്‌. അതാകട്ടെ പരീക്ഷണത്തിനുള്ള കാശ്‌ സ്വീകരിച്ച നിമിഷം തൊട്ട്‌ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. <br /><br />രണ്ട്പേരും രണ്ട്‌ വഴിക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു. ഒരാൾ ഒരു മരഛായയിൽ ചിന്തയിലാണ്ടിരുന്നു.യാതൊരു തിടുക്കവും തന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ കാണിക്കാതെ, തെളിഞ്ഞ ചിന്തകൾക്കായി അവൻ കണ്ണടച്ച്‌ മരച്ചുവട്ടിലിരുന്നു. മറ്റെയാൾ മരച്ചുവട്ടിലിരുന്ന്‌ വൃഥാ സമയം പാഴാക്കുന്ന തന്റെ സഹോദരനെക്കുറിച്ചോർത്ത്‌ ഒരു ഗൂഢമന്ദസ്മിതവുമായി വേഗം നടന്നു. താൻ തന്നെ പരീക്ഷണത്തിൽ വിജയിക്കുമെന്നവന്‌ ദൃഢനിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നു. അപരൻ പ്രവർത്തിക്കാതെ മരഛായയിൽ വിശ്രമം കൊള്ളുന്നത്‌ അവനിൽ ആത്മവിശ്വാസം കൂട്ടി. ഏറ്റവും ചിലവുകുറഞ്ഞ വസ്തു തിരയുന്നതിൽ, അത്‌ സമ്പാദിക്കുന്നതിൽ ഒക്കെ മറ്റെയാൾ ഒരു തടസ്സമാകില്ലല്ലോ എന്ന ചിന്ത അവനെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ സന്തോഷവാനാക്കി. <br /><br />പരീക്ഷണം അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള സമയമായി. രണ്ടുപേരുടേയും മുറികൾ പരിശോധിക്കുവാനായി അച്ഛനെത്തി. ആദ്യത്തെയാൾ അപ്പോഴും ജോലിചെയ്ത്‌ വിയർത്തൊലിച്ചവശനായി കിതച്ചുകൊണ്ട്‌ തന്റെ മുറി അച്ഛനുമുന്നിൽ തുറന്നു. അതീവദുർഗന്ധപൂരിതമെങ്കിലും അച്ഛൻ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ തന്നെ മുറി അവൻ "നിറ"ച്ചിട്ടുണ്ട്‌. പട്ടണത്തിൽനിന്നും ലഭ്യമായ എല്ലാ എച്ചിലിലകളും മറ്റ്‌ പാഴ്‌വസ്തുക്കളും ഒരുന്തുവണ്ടിയിൽ കഴിഞ്ഞ ഒരുദിവസമായി അവൻ തന്റെ മുറിയിലെത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ മുറി പരമാവധി"നിറക്കാൻ" അവനു സാധിച്ചിരിക്കുന്നു. അച്ഛൻ കൊടുത്ത കാശ്‌ പൂർണ്ണമായും അവൻ ചിലവാക്കിയിട്ടുമില്ല. അതിലിനിയും മിച്ചമുണ്ട്താനും. തെല്ലൊരഭിമാനത്തോടെ അവൻ അച്ഛനുമുന്നിൽ നിന്നു. അച്ഛൻ രണ്ടാമത്തെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കലെത്തി.അച്ഛന്റെ സന്ദർശനത്തിനു രണ്ട്‌ മണിക്കൂറുകൾക്ക്‌ മുന്നെവരെ ഒന്നും ചെയ്യാതെ, നടക്കാൻ പോകുന്ന പരീക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച്‌ ആശങ്കപ്പെടാതെ മരഛായയിൽ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രണ്ടാമത്തെ മകന്റെ ഊഴമായിരുന്നു അടുത്തത്‌. ആദ്യത്തേതിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി സുഗന്ധം അദ്ദേഹത്തെയെതിരേറ്റു. മുറിതുറന്ന്‌ രണ്ടാമത്തെമകൻ ഒതുങ്ങിമാറിനിന്നു. . പൂക്കൾകൊണ്ട്‌ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച മുറിയിൽ ഏഴുതിരികളെരിയുന്ന ഒരു നിലവിളക്ക്‌ പ്രകാശം പരത്തി നിന്നു. മുറിനിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ധൂമസുഗന്ധം!! മറ്റൊന്നും ആ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രകാശം പരത്തി ധൂമസുഗന്ധം നിറഞ്ഞ്‌ നിൽക്കുന്ന മുറിയിൽ "നിറക്കുക" എന്ന അച്ഛന്റെ നിർദ്ദേശം ആലങ്കാരികമായി മാത്രം രണ്ടാമൻ നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നു. <br /><br />കഥാന്ത്യവും, ആരുവിജയിയായി അച്ഛന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്കവകാശിയായി എന്നതും നമുക്കിവിടെ ഉപേക്ഷിക്കാം.മറിച്ച്‌ തങ്ങളിലേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട പരീക്ഷണത്തിൽ വിജയിക്കുവാൻ വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടൂ മാർഗ്ഗങ്ങളവതരിപ്പിച്ച ആ ആണ്മക്കളെക്കുറിച്ച്‌ ചിന്തിക്കാം. എന്തുകൊണ്ടവർ പരസ്പരവിരുദ്ധമായ രണ്ട്‌ മാർഗ്ഗങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു? ഒരേ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിൽ വളരുകയും വളർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തവരാണെങ്കിലും ഒരേ ജീവിതപ്രശ്നത്തെ തരണം ചെയ്യുവാൻ അവരുപയോഗിച്ച മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ യാതൊരു സാമീപ്യവും ദർശിക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്തുകൊണ്ട്‌? ഒരാൾ ഊർജ്ജസ്വലതയുടെയും സദാ കർമ്മനിരതനാകുന്നതിന്റെയും ഉത്തമോദാഹരണം. അവൻ തന്നിലേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ദൗത്യം അതേറ്റെടുത്ത നിമിഷം മുതൽ അതിനുവേണ്ടി തന്നെതന്നെ അർപ്പിക്കുകയും തന്റേതായ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ നിറവേറ്റുകയും ചെയ്തവൻ. പ്രവർത്തിയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ.ജീവിതം പ്രായോഗികമായി മാത്രം കാണുന്നവൻ! മറ്റെയാൾ, എന്താണ്‌ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത്‌, ആ പ്രവർത്തിക്ക്‌ എത്രസമയം ആവശ്യമുണ്ട്‌ എന്നൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി ആ സമയം മാത്രം പ്രവർത്തി ചെയ്ത്‌, സർഗ്ഗാത്മകമായ ഒരു പ്രവർത്തിയുടെ പിന്നിൽ അത്രയുംതന്നെ സജീവമായ ചിന്തക്കും സ്ഥാനമുണ്ടെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ.അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആശയങ്ങൾക്ക്‌ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നവൻ. ജീവിതം പ്രവൃത്തി മാത്രമല്ലെന്നും പ്രവൃത്തി ജീവിതത്തെ സുഗന്ധപൂർണ്ണമാക്കുവാനുള്ളതാണെന്നും കാണുന്നവൻ!! <br /><br />നാമോരൊരുത്തരും സദാജാഗരൂകരായി നിരന്തരം പ്രവൃത്തിചെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഓരോനിമിഷവും നിർണ്ണായകമാണെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നു. നിമിഷങ്ങളെ മണിക്കൂറുകളായി വിഭജിച്ച്‌ കർത്തവ്യങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച്‌ സദാ കർമ്മനിരതരാകുന്നു.കർത്തവ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുവാൻ സമയം തികയുന്നില്ലെന്ന്‌ സദാ വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ജീവിതം പ്രവൃത്തിമാത്രമാക്കി സദാ ഉന്തുവണ്ടി തള്ളിമുന്നേറുന്നു. പക്ഷെ, മനസ്സിലെ ഓരൊമുറിയും ദുർഗന്ധപൂരിതമായ്‌ കുമിഞ്ഞുകൂടുകയല്ലേ?.മലിനമായ പാഴ്‌വസ്തുക്കളാണ്‌ സ്വരൂപിച്ചുകൂട്ടുന്നതെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുന്നേയില്ല!തൊട്ടടുത്ത നിമിഷത്തിൽ നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്ന പരീക്ഷണമെത്രയും വേഗം ജയിക്കുവാനുള്ള ഉത്ക്കടമായ വ്യഗ്രതയൊന്നു മാത്രമേയുള്ളൂ. അപ്പോൾ തള്ളിമുന്നേറുന്ന ഉന്തുവണ്ടിയിൽ എന്താണ്‌ കുത്തിനിറച്ചിരിക്കുന്നതെന്നതുപോലും ഒരു നിമിഷം പരിശോധിക്കുവാൻ മറന്നുപോകുന്നു. ജയം മാത്രമാണ്‌ മനസ്സിൽ!.വെട്ടിപ്പിടിക്കുവാനും ജയിക്കാനുമുള്ള മത്സരമായിരിക്കുന്നു ജീവിതം. ആ മത്സരത്തിൽ ലക്ഷ്യം, ഒന്നാമതെത്തുക എന്നതുമാത്രമായി ചുരുങ്ങിപോകുന്നില്ലേ? മത്സരത്തിനായല്ലാതെയുള്ള ഒരു പരിശോധന ആവശ്യമാണ്‌.ഇതുവരെ വാരിവലിച്ചുകൂട്ടി സമ്പാദിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ ചപ്പുചവറുകളും പുറത്തെടുത്തിട്ട്‌ മനസ്സിൽ നിന്നും ദുർഗന്ധമൊഴിപ്പിക്കുക എന്ന ഭാരിച്ച ദൗത്യമാണുവേണ്ടത്‌. അതിന്‌ ഉൾക്കാഴ്ചയും തിരിച്ചറിവും കൂടിയേ തീരു. <br /><br />കണ്ണിനുമുന്നിൽ വെളിപ്പെടുന്ന വസ്തുവിനെ കാട്ടിത്തരുന്നത്‌ കാഴ്ച. കണ്ണിനു കാട്ടാൻ കഴിയാത്ത വശങ്ങളും വെളിപ്പെടുന്നത്‌ ഉൾക്കാഴ്ചയിലും.ജീവിതം ഒരു മത്സരമായും അല്ലാതെയും വെല്ലുവിളിയായി മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ആയുധങ്ങളായി കൂടെനിന്ന്‌ പൊരുതാൻ സഹായിക്കുന്നത്‌,ബുദ്ധി, അറിവ്‌. പക്ഷെ ആ ബുദ്ധിയെ, അറിവുകളെ സർഗ്ഗാത്മകമായി പരിശോധിക്കുകയും, സാഹചര്യങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ വ്യത്യസ്തവും നൂതനവുമായി ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ ഉൾക്കാഴ്ചയിലൂടെ വെളിപ്പെട്ടുകിട്ടിയ "തിരിച്ചറിവ്‌" കൂടിയേ തീരു. ഇന്ന് പ്രവൃത്തിയുടെ തിരക്കുകളില്‍പ്പെട്ടുഴലുന്ന നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്നതും ഈ “തിരിച്ചറിവ”ല്ലെ?<br /><br />ഈ ഉൾക്കാഴ്ചയും തിരിച്ചറിവും വ്യത്യസ്തമാകയാലാകാം "നിറക്കുക" എന്ന ഒരുവാക്കിന്‌ രണ്ടർത്ഥവും അതുവഴി രണ്ട്‌ പ്രവൃത്തിയും കഥയിലെ സഹോദരന്മാർ നൽകിയതും രണ്ടുപേരും രണ്ടുരീതിയിൽ തങ്ങളുടെ പരീക്ഷണത്തെ സമീപിച്ചതും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-4632565743132884237?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-51447953416798579622009-01-19T10:27:00.002+05:302009-01-19T12:24:32.284+05:30<span style ="font-family:AnjaliOldLipi;"><br /><br />ശാരദശശിലേഖ മയങ്ങുവാനോ, നീല- <br />ക്കാർമുകിൽ കമ്പളം വിരിച്ചുനൽകി? <br />താഴെ,തൻപ്രിയതമയുറങ്ങുവാനോ <br />രാക്കിളി പാടുന്നു മധുരമായി.. <br />യേതോ രാക്കിളി പാടുന്നു മധുരമായി? <br /><br />(ശാരദ... <br /><br />താരകൾ ചിറകുവച്ചിറങ്ങിവന്നൂ, രാവിൻ <br />ചാരുത അടുത്തുവന്നറിയുവാനോ? <br />വാസനചിമിഴൊന്നു തുറന്നുനോക്കി,പൂവ്‌ <br />രാവിന്നൊരിത്തിരി സുഗന്ധമേകാൻ <br />പ്രേമസുഗന്ധമേകാൻ...! <br /><br />(ശാരദ... <br /><br />പിരിയുവാനിനിനേരമധികമില്ല, എങ്ങോ <br />അവസാനയാമത്തിൻ വിളി മുഴങ്ങി <br />വിരഹത്തിൻ ചുടുകണ്ണീർ പൊഴിഞ്ഞുവീണു <br />ഒരുമഞ്ഞുതുള്ളിയായതുനിറഞ്ഞൂ <br />മണ്ണിൽ, ഒരുമഞ്ഞുതുള്ളിയായതുനിറഞ്ഞൂ. <br /><br />(ശാരദ...... <br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-5144795341679857962?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-54442208059277418942008-11-15T08:01:00.001+05:302008-11-19T11:23:31.630+05:30<span style ="font-family:AnjaliOldLipi;"><br /><u><span style="color:#ff9900;"><strong>പ്രവാസി.</strong></span></u><br />മനസ്സുകൂടെയില്ലാത്തൊരു ദേഹവും<br />നിറയെസ്വപ്നങ്ങൾ പേറുന്ന ഭാണ്ഡവും<br />ചിരികുതിർത്ത്‌ തൻ പശിയടക്കീടുമാ-<br />മനുജനത്രെ പ്രവാസി, നിസംശയം!!.<br /><br /><span style="color:#ff9900;"><u>പൊതുപ്രവർത്തകൻ </u></span><br /><br />പലനാളും വൃഥമാറ്റിവച്ചു പാരിൽ<br />നടമാടുന്നൊരഴുക്കതൊക്കെ മാറ്റാൻ<br />ഒരുനാളും മമഹൃത്തിനുള്ളിലുള്ളോ<br />രഴുകുന്നൊരു ചിന്ത കണ്ടതില്ല!!<br /><br /><u><span style="color:#ff9900;"><strong>അറിവ്‌എന്ന ഭാരം</strong></span></u><br /><br />പൊള്ളയാമകമുള്ള പുല്ലാങ്കുഴലതിൽ<br />നിന്നല്ലയോ വരും ഗന്ധർവ്വഗീതികൾ!!<br />വിജ്ഞാനഭണ്ഡാരമുള്ളിൽ നിറച്ചോരു<br />വിത്തനിൽനിന്നും വരില്ല പാൽപുഞ്ചിരി!<br /><br /><u><span style="color:#ff9900;"><strong>നിസ്സാരനായ മനുഷ്യൻ!</strong></span> </u><br /><br />പലനാരുകൾ ചേർത്തുവച്ചു ചേലിൽ<br />ചിതമാർന്നൊരു കൂടൊരുക്കിടും കുരുവീ<br />തവ ഗേഹമതിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കെ<br />ചെറുതാകുന്നു ഞാൻപഠിച്ചതെല്ലാം!.<br /><br /><u><span style="color:#ff9900;"><strong>മന:ശാന്തി</strong></span></u><br /><br />പലകോടിസൂക്തങ്ങളുരുവിടും മർത്യന്നു<br />മന:ശാന്തി തെല്ലും വരാത്തതെന്തേ?<br />ക്ഷണനേരമുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന തൻ<br />പ്രതിരൂപമവനൊട്ടു കാണായ്കിലോ??<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-5444220805927741894?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1149256683442471812008-10-23T06:35:00.003+05:302008-10-23T10:48:49.012+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_P7cBNIrvdlU/SQAImr4LwEI/AAAAAAAAACM/PSwPfN9uG9Y/s1600-h/moon.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260213825475166274" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 246px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_P7cBNIrvdlU/SQAImr4LwEI/AAAAAAAAACM/PSwPfN9uG9Y/s320/moon.jpg" border="0" /></a><br /><br />പാലുപോലെയൊഴുകിപ്പരക്കുമീ<br />തൂവെളിച്ചവുമായി വന്നെത്തിടും<br />ശാരദേന്ദു, നിന്മാറില്‍ മയങ്ങുവാന്‍<br />കോടിദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടി ഞാനെത്തിടും!<br /><br /><br />മുത്തശ്ശിക്കഥയായി നീ ബാല്യത്തി-<br />ലെത്തിയെന്നുടെ ചിത്തം നിറച്ചതും<br />ഇങ്കുചോദിച്ചന്നു വാവിട്ടുകേഴുകില്‍<br />"അമ്പിളിക്കിണ്ണം ഉണ്ണിക്കെ"ന്നമ്മയും<br />യെത്രവശ്യം പ്രശോഭിതം നിന്നുടെ<br />മുഗ്ദഹാസത്തിലാരും മയങ്ങിടും!<br />പൂനിലാവ്‌ പൊഴിച്ചുനീ നില്‍ക്കുകില്‍<br />ഭൂമിയെത്ര നിസ്സാരമെന്നോര്‍ത്തിടും!!<br /><br />അന്നു ചങ്കില്‍ക്കുറിച്ചിട്ടു വാക്കുകള്‍<br />"ചാന്ദ്രശോഭതന്‍ ചാരെവന്നെത്തിടും"<br />പേര്‍ത്തുമാശ്വസിപ്പിച്ചാലടങ്ങില്ല<br />മൂര്‍ത്തമാമൊരു ചോദനയെന്നുമേ.<br />കാത്തിരുന്നു ഞാനേറ്റം വിവശനായ്‌<br />നേര്‍ത്തതില്ലൊട്ടു കൂടിയെന്മോഹങ്ങള്‍<br />പാട്ടുപാടിയും വര്‍ണ്ണിച്ചുമിത്ര നാളാശ<br />തീര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതുമായ്‌ വൃഥാ!<br /><br />ഇന്നു ഞാനത്ര നിസ്സാരനല്ല, യെന്‍<br />ചിന്തകള്‍ക്കൊത്തതെന്തും നടത്തിടും<br />ഒന്നുരണ്ടു നിമിഷങ്ങള്‍കൊണ്ടെനി-<br />ക്കിന്നു നിന്നടുത്തെത്തുവാനായിടും<br />കോടിവര്‍ഷങ്ങള്‍കൊണ്ടുനീ കാട്ടാതെ<br />മൂടിവച്ചൊരു സത്യങ്ങളൊക്കെയും<br />നേടി, മര്‍ത്യന്റെ വെന്നിക്കൊടിക്കൂറ<br />കോടിവട്ടം പറത്തുവാനായിടും!!.<br /><br />തോന്നിടല്ലേ അഹങ്കാര വാക്കുപോല്‍<br />മാപ്പുനല്‍കിയനുഗ്രഹിച്ചീടണെ!<br />കാത്തിരുന്നോരു കുഞ്ഞുവരുന്നേരം<br />ചേര്‍ത്തു മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ചുംബിച്ചിടുംവിധം<br /><br />കാതമിത്രയും താണ്ടി ഞാനെത്തവെ<br />ദാഹനീരിറ്റു നല്‍കുവാനാകുമോ?<br />കാലമിത്രയും നെഞ്ചില്‍ചുമന്നതാം<br />മാതൃവാല്‍സല്യ തേനില്‍നിന്നിത്തിരി?<br /><br />അത്തെളിനീരൊരിത്തിരി കിട്ടുകില്‍<br />വിട്ടുപോകില്ലനിന്നെ ഞാനേകയായ്‌<br />മണ്ണിതില്‍നിന്നു കൊണ്ടു ഞാന്‍നട്ടിടും<br />ജീവിതത്തിന്റെ ചെമ്പനീര്‍പ്പൂവുകള്‍!!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-114925668344247181?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-72537822240068236652007-11-13T07:40:00.000+05:302007-11-13T11:10:24.755+05:30നിഴലുപോലുമകന്നൊരീ സന്ധ്യയി-<br />ലെരിയുമെന്‍മനം നീയറിയുന്നുവോ?<br />ഹൃദയരക്തംകുടിച്ചു പുളക്കുവാനൊ-<br />ഴുകിയെത്തുന്നൊരായിരം നോവുകള്‍!<br /><br />പലരുമോടിവന്നീടുമെന്‍ ചുണ്ടിലെ <br />ചിരിപകുത്തെടുത്തൊപ്പമിരിക്കുവാന്‍<br />കനലുപോലെരിഞ്ഞുള്ളുപൊള്ളിക്കുമീ<br />കദനഭാരമതൊറ്റക്ക്‌ പേറണം!<br />പകരുമോവൊരു വാക്കെനിക്കിന്നു നീ<br />പകരമെങ്കില്‍ ഞാനെന്നെ പകുത്തിടാം<br />മരണമാകുന്നൊരീ മൗനമെത്രനാള്‍<br />വ്രണിതചിത്തനായ്‌ കോരിക്കുടിക്കണം?<br /><br />അറിയുകില്ലേ നിനക്കെന്റെ നൊമ്പര<br />ക്കടല്‍ തിളക്കുന്നൊരുള്ളിലെ ചിന്തയെ?<br />ഹൃദയഭിത്തികള്‍ക്കുള്ളില്‍ കടന്നുനിന്‍<br />മിഴികള്‍വായിച്ചെടുത്ത ചിത്രങ്ങളെ!.<br />ചിതറിവീണൊരെന്‍ ഹൃത്തടംവാക്കിനാല്‍<br />തിരികെനല്‍കി നീ ജീവനേകീടവെ<br />ചിരപരിചിതമേതോ സ്മരണകള്‍<br />ജനിമൃതികളുംതാണ്ടിവന്നെത്തിടാം.<br /><br />ഉലകില്‍വാഴ്‌വെത്രസങ്കീര്‍ണ്ണപൂര്‍ണ്ണമാണു-<br />യിരുതാങ്ങലൊന്നല്ലതിന്‍ സാര,മന്നി-<br />തുനിനക്കെത്ര ബോധമുണ്ടാകണ,മതു-<br />നിമിത്തമോ നാംപിരിഞ്ഞീവിധം?<br />അകലെയെങ്കിലും കാണാത്തതെന്തുനീ<br />അലറിയെത്തുമീ പടയൊരുക്കങ്ങളെ?<br />പലവശങ്ങളില്‍ നിന്നവരൊന്നുപോല്‍<br />പൊരുതിയെത്തവെ എന്നൊപ്പമെത്തുമോ?<br />അനുജനാണിവന്‍,നീകൈപിടിക്കുകില്‍<br />ചുവടുറപ്പിച്ചു ഞാന്‍ നടന്നെത്തിടും<br />കുടിലതന്ത്രങ്ങള്‍ മുള്ളുകള്‍ പാകുമീ<br />കഠിനയാത്രയില്‍ കൂട്ടില്ലവേറൊരാള്‍.<br />ചപലമാകുമെന്‍ മാനസത്തേര്‍തെളിച്ച-<br />രനിമിഷമെന്‍ സാരഥിയാകുമോ?<br />വഴിയില്‍ ഞാന്‍പകച്ചൊന്നുനിന്നീടുകില്‍<br />ഒരുസ്മിതത്തിനാല്‍ ഗീതചൊല്ലീടുമൊ?<br /><br />പരിചയംകൊണ്ടുനീ വിരിയിക്കുമാ<br />പരമസത്യപ്രകാശസ്മിതത്തിനാല്‍<br />തഴുകിമുഗ്ദം മുകര്‍ന്നുനിന്നീടുകില്‍<br />കനലിനുള്ളിലും നീരൂറിനിന്നിടും!<br /><br />[എന്നിലെ എന്നെക്കാട്ടിത്തന്ന നല്ലവനായ സുഹൃത്തിന്‌ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം..]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-7253782224006823665?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-2962719136576719962007-10-15T09:50:00.000+05:302007-10-15T13:18:53.202+05:30<span style ="font-family:AnjaliOldLipi;"><br />പ്രതിരോധിക്കാന്‍ <br />കഴിവില്ലാത്തവരെ മാത്രമല്ല<br />പുലഭ്യം പറഞ്ഞ്‌,<br />കയ്യോങ്ങി ആട്ടിയോടിക്കാന്‍<br />കഴിവുള്ളവരെയും<br />പതുങ്ങിവന്ന് കുത്തും<br />ചെവിയിലൊരു <br />മുരളുന്ന മുദ്രാവാക്യം.<br />മയങ്ങിയില്ലെങ്കില്‍,<br />ഇരുട്ടിലൂടെ പതുങ്ങിവന്ന്<br />വിഷം മുക്കിയ സൂചികളാല്‍<br />പരാഗരേണുക്കള്‍<br />കുത്തിയിറക്കി കടന്നുപോകും.<br />അറിയുകയേയില്ല,<br />ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ കണ്ണ്‍ പൂട്ടി<br />ഉറക്കമായിരിക്കുമപ്പോള്‍.<br /><br />പിന്നെയെപ്പോഴോ<br />ഞരമ്പുകള്‍ പിടയും<br />പ്രത്യയശാസ്ത്രം ചൊറിയുന്നുവെന്ന്<br />ത്വക്ക്‌ മുന്നറിയിപ്പ്‌ തരും<br />തെളിമയുള്ള കാഴ്ചകളില്‍ <br />പതിയെ ഇരുട്ടുവന്നുമൂടും.<br />തെളിമമാഞ്ഞ്‌<br />മലിനമാക്കപ്പെട്ട ചോരയുമായി<br />പിന്നെയെക്കാലവും<br />വിറച്ച്‌ പനിപിടിച്ച്‌<br />കിടക്കേണ്ടിവരും.<br /><br />പലപ്പോഴും ഒന്നില്‍ക്കൂടുതല്‍<br />പേരുണ്ടാകും<br />വെറുതേ നിന്നുകൊടുക്കാനേ<br />കഴിയുകയുള്ളൂ<br />ദയനീയമായി കേണുനോക്കിയാലും<br />ഫലിക്കില്ല,<br />മതിയാകുവോളം ഊറ്റിക്കുടിച്ചേ<br />മടങ്ങുകയുള്ളൂ,<br />അപൂര്‍വ്വമായി കുടിച്ചു<br />വീര്‍ത്ത്‌ വഴിമറന്ന്<br />മയങ്ങിയിരിക്കുമ്പോള്‍ <br />കണ്ണില്‍പ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌.<br />പകല്‍വെളിച്ചത്തില്‍<br />പിടിക്കപ്പെട്ടവന്റെ ജാള്യതയോടെ<br />മുഖംമൂടിയണിയാന്‍ <br />ശ്രമിക്കുന്നതിന്നിടയില്‍<br />വേണമെങ്കില്‍ ഞെരിച്ചുകൊല്ലാം<br />കരഞ്ഞുകാലുപിടിക്കുമപ്പോള്‍<br />പരിഹാസപ്പാട്ടും തോറ്റകളും<br />എവിടെപ്പോയെന്ന്<br />അതിശയിച്ചുപോകും<br />കരഞ്ഞുകൈകൂപ്പുന്നവരെ<br />കൊല്ലരുതെന്ന പാഴ്‌<br />വേദാന്തം ഒഴുകിവരുമപ്പോഴും!<br /><br />ഉദരം പിളര്‍ന്ന് നോക്കിയാല്‍<br />ചോരയുടെ നിറമുള്ള<br />തെളിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങള്‍ <br />ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി പിടയുന്നത്‌<br />കാണാന്‍ കഴിയും,അന്നേരവും!<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-296271913657671996?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-90493692271163636512007-06-21T13:30:00.000+05:302007-07-04T13:21:29.719+05:30<span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><br /><br />ഒരു ഗായികയെ, സംഗീ‍ത സംവിധായികയെ ബൂലോകത്തിനു പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു, സംഗീത വര്‍മ്മ. നിരവധി ആല്‍ബങ്ങള്‍ക്കും ടെലിഫിലിമുകള്‍ക്കും സംഗീതമൊരുക്കിയ സംഗീത വര്‍മ്മ ഈ രംഗത്ത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ചുരുക്കം വനിതകളിലൊരാളാണ്.<br />കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ <a href="http://www.orkut.com/Profile.aspx?uid=13277934752325992450">ഇവിടെക്കാണാം.</a><br /><br />ശിശുഎഴുതിയ ഒരു ഗാനത്തിന് ഈണംനല്‍കേണ്ട ദുര്യോഗം സംഗീത വര്‍മ്മക്കുണ്ടായി. ഒരാഗ്രഹത്തിനതിവിടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു, നമ്മുടെ വരികള്‍ ആരെങ്കിലും ഈണം നല്‍കുകയെന്നതൊക്കെ അഭിമാനിക്കേണ്ട കാര്യമാണല്ലൊ?<br /><br />വാടിക്കരിഞ്ഞൊരു ചെമ്പനീര്‍ പൂവിതില്‍...<br /><br /><object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=7,0,0,0" width="300" height="30" id="pcpp" align="middle"><br /><param name="allowScriptAccess" value="sameDomain" /><br /><param name="movie" value="http://www.podcastpickle.com/media/podPlayer/pcpp.swf?URI= http://media.switchpod.com//users/newsura/chempaneerpoovu.mp3&instantLoad=0&instantPlay=0" /><br /><param name="quality" value="high" /><br /><param name="bgcolor" value="#000000" /><br /><embed src="http://www.podcastpickle.com/media/podPlayer/pcpp.swf?URI= http://media.switchpod.com//users/newsura/chempaneerpoovu.mp3&instantLoad=0" quality="high" bgcolor="#000000" width="300" height="30" name="pcpp" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" /><br /></object><br />കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയാത്തവര്‍ <a href="http://media.switchpod.com//users/newsura/chempaneerpoovu.mp3"><br />ഇവിടെ നിന്നും </a>ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യുക<br /><br />(Please right click and select save target as to play this song)<br /><br />വാടിക്കരിഞ്ഞൊരു ചെമ്പനീര്‍ പൂവിതില്‍<br />ബാക്കിയുണ്ടിന്നും വസന്ത കാലം<br />അതിഗൂഢമുള്ളിലെ ചിപ്പിയില്‍ സൂക്ഷിപ്പൂ<br />മണമെന്നും മായാത്ത പുണ്യകാലം<br />മണമെന്നും മായാത്ത പുണ്യകാലം<br /><br />ചിരികൊണ്ട് കദനങ്ങള്‍ മൂടിവയ്ക്കാനൊരു<br />സുരലോക മന്ത്രമുണ്ടെന്നില്‍<br />അഴലിന്റെ കയ്പുനീര്‍ ഞാന്‍ കുടിക്കുമ്പൊഴും<br />അറിയാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു<br />നിങ്ങളറിയാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു<br /><br />ഇനിയെന്ന് കൂടണഞ്ഞീടും കിനാവുകള്‍ക്കൊരു-<br />മാത്രയെങ്കിലും പൂത്തുനില്‍ക്കാന്‍?<br />മണമുള്ള പൂക്കളില്‍ വന്നെത്തുമോയെന്റെ-<br />ചിരകാല സ്വപ്നത്തിന്‍ കളിവണ്ടുകള്‍<br />എന്റെ ചിരകാല സ്വപ്നത്തിന്‍ കളിവണ്ടുകള്‍!<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-9049369227116363651?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-23016409795323764072007-06-04T10:50:00.000+05:302007-06-04T11:38:57.901+05:30<p><span style="font-size:130%;">തോരാത്തതെന്തീ മഴ?</span></p><p><span style="font-size:130%;">പുകവിങ്ങി നിറയുന്നൊരമ്മതന്‍ കണ്ണുപോല്‍</span></p><p><span style="font-size:130%;">‍തോരാത്തതെന്തീ മഴ?</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;">അറിക നീ, ഇന്നു ഞാനച്ഛന്റെ</span></p><p><span style="font-size:130%;">കൈപിടിച്ചകലേക്ക്‌ പോകുന്ന നേരം</span></p><p><span style="font-size:130%;">വഴിവക്കില്‍ നിന്നെനിക്കിന്നലെ തുന്നിച്ച</span></p><p><span style="font-size:130%;">പുതുവസ്‌ത്രമണിയുന്ന നേരം</span></p><p><span style="font-size:130%;">'പരദേവത വന്നുതഴുകട്ടെ'യെന്നമ്മ</span></p><p><span style="font-size:130%;">നെറുകയില്‍ മുകരുന്ന നേരം</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;">നെടുകെപിളര്‍ന്നു മണക്കുകില്‍</span></p><p><span style="font-size:130%;">പുതുഗന്ധ,മൊഴുകുന്ന പുസ്‌തകത്താളും</span></p><p><span style="font-size:130%;">അരികില്‍ കിലുങ്ങും പളുങ്കുകള്‍ </span></p><p><span style="font-size:130%;">ചേര്‍ത്തൊരു പിടിയുള്ളൊരുടയുന്ന സ്ലെയിറ്റും</span></p><p><span style="font-size:130%;">നിധിപോലെ നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്തു ഞാന്‍ നില്‍ക്കെ</span></p><p><span style="font-size:130%;">മുത്തശ്ശിതന്‍ മിഴികളും ജലതീര്‍ത്ഥമാകെ</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;">പഴമകള്‍ കൈമാറി വന്ന കാല്‍പ്പെട്ടിതന്‍</span></p><p><span style="font-size:130%;">‍ചെറിയൊരു കള്ളിതുറന്ന്</span></p><p><span style="font-size:130%;">അതിനുള്ളിലെവിടെയൊ ഭദ്രമായ്‌ സൂക്ഷിച്ച</span></p><p><span style="font-size:130%;">ചെറിയ പഞ്ചാംഗമെടുത്ത്‌</span></p><p><span style="font-size:130%;">ശുഭയാത്ര ചെയ്യുവാന്‍ നേരമിതില്‍പ്പര</span></p><p><span style="font-size:130%;">മിനിയില്ലയെന്നു ഗണിക്കെ</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;">എവിടെനിന്നെത്തിനീ,നനയിക്കുവാനെന്റെ</span></p><p><span style="font-size:130%;">മൃദുല മോഹങ്ങളെ കരയിക്കുവാന്‍?</span></p><p><span style="font-size:130%;">അരുത്‌..ഇറ്റു നേരം നിലക്ക-</span></p><p><span style="font-size:130%;">വന്നിട്ടു ഞാന്‍ ഒരുമാത്ര നിന്നൊപ്പമെത്താം</span></p><p><span style="font-size:130%;">ഒരുപാടു ഞാന്‍കൊതിക്കുന്നൊരെന്‍</span></p><p><span style="font-size:130%;">‍ഭോജ്യങ്ങളൊക്കെയും കാഴ്ചവെച്ചീടാം</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;">ഒരുപാട്‌ കെട്ടിമറിഞ്ഞതല്ലെ, നമ്മളൊ-</span></p><p><span style="font-size:130%;">രുപാട്‌ ചേര്‍ന്നു നനഞ്ഞതല്ലെ</span></p><p><span style="font-size:130%;">കടലാസു വഞ്ചി തുഴഞ്ഞു നിന്നൊപ്പ</span></p><p><span style="font-size:130%;">മന്നൊരുപാടു നേരമിരുന്നതല്ലെ.</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;">അറിയുക നീ നിലക്കാതെ പെയ്തീടുകിലൊ</span></p><p><span style="font-size:130%;">രുമാത്രയച്ഛനും തേങ്ങും</span></p><p><span style="font-size:130%;">ഒരുവേള നനയാതെയെന്നൊപ്പമെത്തുവാന-</span></p><p><span style="font-size:130%;">വനില്ല ഒരുകുടക്കീഴ്‌</span></p><p><span style="font-size:130%;">കുടവാങ്ങിനല്‍കുവാന്‍ കരുതിയതൊക്കെയും</span></p><p><span style="font-size:130%;">അരി വാങ്ങുവാനായെടുത്തു</span></p><p><span style="font-size:130%;">ഒരു വാഴയിലകൊണ്ടു കുടപിടിച്ചീടുവാന-</span></p><p><span style="font-size:130%;">വനെത്ര ശീലമുണ്ടെന്നൊ!</span></p><p><span style="font-size:130%;">കരയില്ല, ഇനിയെത്ര കലിതുള്ളിയാലും നീ</span></p><p><span style="font-size:130%;">നനയുവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ നിനച്ചൂ</span></p><p><span style="font-size:130%;">തളരില്ല, വഴിനീ മുടക്കിയെന്നീടിലും</span></p><p><span style="font-size:130%;">തളരുവാനാകില്ല തന്നെ!.</span></p><p></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p align="justify"><span style="font-size:130%;">[സ്‌കൂളുകള്‍ തുറക്കുമ്പോള്‍ എന്നും മഴയെത്തും!, ആരൊ പറഞ്ഞേല്‍പ്പിച്ചതുപോലെ, കടമനിര്‍വ്വഹിക്കാനായി മഴ തോരാതെ പെയ്തുനില്‍ക്കും, ഇങ്ങനെ ഒരുമഴക്കാലത്തായിരുന്നല്ലൊ ഞാനും ആദ്യമായി അച്ഛന്റെ കൈപിടിച്ച്‌ സ്‌കൂളിലേക്ക്‌ പോയിരുന്നതെന്നോര്‍ത്തു പോകുന്നു,കുടചൂടി അന്നൊന്നും സ്‌കൂളില്‍ പോയിരുന്നില്ല, ഒന്നുകില്‍ വാഴയില കൊണ്ട്‌ കുടപിടിച്ചും അല്ലെങ്കില്‍ ചേമ്പില കൊണ്ട്‌ നനയാന്‍ വേണ്ടി മറപിടിച്ചും ആയിരുന്നു പോയിരുന്നത്‌, അതൊക്കെ ഒരു കൗതുകത്തിനോര്‍ത്തുപോകുന്നു]</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-2301640979532376407?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-25307879679802069162007-05-21T15:10:00.000+05:302007-05-23T22:33:02.051+05:30കലികാലത്തിലാരും കവിതയെഴുതുമെന്നായിരുന്നു അശരീരി. അതുകൊണ്ട്‌ ഞാനും കവിതയെഴുതി അശരീരികള്‍ സത്യമാണെന്നു തെളിയിച്ചു. കഴുതപോലും പടുപാട്ടുപാടുമെന്ന പുതിയ അശരീരിയില്‍ എനിക്ക്‌ വെറുതെയിരിക്ക വയ്യ!. അങ്ങനെയെങ്കിലും അശരീരികള്‍ സത്യമാണെന്ന തിരിച്ചറിവെല്ലാവര്‍ക്കുമുണ്ടാകട്ടെ!.<br /><br />ഹര്‍ഷ ബാഷ്പം തൂകി,<br />വര്‍ഷ പഞ്ചമി വന്നു..<br /><br />രചന:-?<br />സംഗീതം:-ദ്ക്ഷിണാമൂര്‍ത്തി സ്വാമി<br />പാടിയത്‌:- ജയചന്ദ്രന്‍<br /><br /><object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=7,0,0,0" width="300" height="30" id="pcpp" align="middle"><br /><param name="allowScriptAccess" value="sameDomain" /><br /><param name="movie" value="http://www.podcastpickle.com/media/podPlayer/pcpp.swf?URI=http://media.switchpod.com/users/newsura/harshabashpambySiSu.mp3&instantLoad=0&instantPlay=0" /><br /><param name="quality" value="high" /><br /><param name="bgcolor" value="#000000" /><br /><embed src="http://www.podcastpickle.com/media/podPlayer/pcpp.swf?URI=http://media.switchpod.com/users/newsura/harshabashpambySiSu.mp3&instantLoad=0" quality="high" bgcolor="#000000" width="300" height="30" name="pcpp" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" /><br /></object><br /><br />പ്ലെയര്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തവര്‍ക്ക് <a href="http://media.switchpod.com/users/newsura/harshabashpambySiSu.mp3">ഇവിടെ നിന്നും ഡൌണ്‍ലോഡാം. </a> <br />(Please right click and save target as to download this song)<br /><br /><br /><br />കിരണെന്ന പാട്ടുകാരനെ പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഞാനൊരിക്കലും ഈ അവിവേകത്തിനു മുതിരില്ലായിരുന്നു, . ഒരു വര്‍ഷത്തോളമായി “കൂള്‍ എഡിറ്റ് പ്രൊ“ എന്ന സോഫ്റ്റ്വെയര്‍ എനിക്ക് തന്നിട്ട്. തനിയെ നിരന്തരം ശ്രമിച്ചിട്ടും അതില്‍ കരൊക്കെ ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കാതെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തുനിയവെ വീണ്ടും കിരണിനെ വിളിച്ചു. ഉടനെ വന്നു ചില പൊടിക്കൈകള്‍. സംസാരമധ്യേ എന്നെപ്പോലെയുള്ള ശിശുക്കള്‍ക്കായി റിക്കോഡിംഗും അതിനുശേഷമുള്ള അപ്‌ലോഡിംഗും എങ്ങനെ ചെയ്യാം എന്നു പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഒരു പോസ്റ്റിടുന്നതിനെപ്പറ്റി കിരണ്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതെല്ലാം വളരെ സരളമായി വെബെക്സ് സോഫ്റ്റ്വെയര്‍ വഴി സ്ക്രീന്‍ ക്യാപ്ച്ചര്‍ ചെയ്തു കൊണ്ട് തയ്യാറാക്കിയ ഒരു വീഡിയോ പാഠം തന്നെ <a href="http://saaandram.blogspot.com/2007/05/blog-post_20.html"> റെക്കോഡിംഗ്-മ്യൂസിക്ക് ബ്ലോഗിംഗ്-ചെറുസഹായം </a> എന്ന പോസ്റ്റില്‍ കിര‍ണ്‍ സാധ്യമാക്കി. എനിക്കുറപ്പുണ്ട്, ഇത് പലര്‍ക്കും പ്രചോദനമാകും എന്ന്.<br /><br />എന്റെ ഈ പരീക്ഷണം പോസ്റ്റുചെയ്തുകാണണമെന്നു കിരണിനാഗ്രഹമുണ്ടായതുകൊണ്ടാണ് ഞാനിതുപോസ്റ്റ് ചെയ്തത്. എന്നോട് കാട്ടിയ സൌമനസ്യത്തിന്റെ കാല്‍ക്കല്‍ ഈ ഗാനം ഗുരുദക്ഷിണയായി സമര്‍പ്പിച്ചുകൊള്ളുന്നു. ഗുരുദക്ഷിണ അവഹേളനമായി അധ:പതിച്ചെങ്കില്‍ എന്റെ കണ്ഠനാളം തന്നെ ദക്ഷിണയായി സ്വീകരിച്ചുകൊള്ളുക.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-2530787967980206916?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-6837733491014166192007-05-14T20:36:00.000+05:302007-05-15T00:06:57.969+05:30<span style="font-size:130%;">ഒഴിഞ്ഞ</span><br /><span style="font-size:130%;">പത്തായങ്ങളില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;">ചുണ്ടെലികള്‍ </span><br /><span style="font-size:130%;">ചുരണ്ടിവന്നെത്തും</span><br /><span style="font-size:130%;">നിറഞ്ഞ അടിത്തട്ടുകളില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;">ഉപ്പിന്റെ നനവൊട്ടിനില്‍ക്കും</span><br /><span style="font-size:130%;">ഇരുണ്ട നിഗൂഢതകളില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;">കാറ്റിന്റെ മണം </span><br /><span style="font-size:130%;">തേടിവന്നെത്തും</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">അതുകൊണ്ട്‌..</span><br /><span style="font-size:130%;">എല്ലാം ഒളിപ്പിച്ചു വയ്കാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;">എനിക്കൊരിടമുണ്ട്‌.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ബാപ്പുവിനു കൊടുത്ത</span><br /><span style="font-size:130%;">ഉണ്ടയും</span><br /><span style="font-size:130%;">ബുദ്ധന്റെ ചിരിയും</span><br /><span style="font-size:130%;">അതിരില്‍ തീര്‍ത്ത</span><br /><span style="font-size:130%;">വേലിയും</span><br /><span style="font-size:130%;">തെക്കേലെ </span><br /><span style="font-size:130%;">സുഭദ്രചേച്ചിയുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;">വീട്ടുമുറ്റത്ത്‌</span><br /><span style="font-size:130%;">കുഴിച്ചിട്ട</span><br /><span style="font-size:130%;">കോഴിമുട്ടയും</span><br /><span style="font-size:130%;">ഇവിടെ വച്ചാണ്‌</span><br /><span style="font-size:130%;">ഞാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;">‍വിരിയിച്ചെടുത്തത്‌</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">എന്റെ നേര്‍ക്ക്‌</span><br /><span style="font-size:130%;">കൈ നീട്ടരുത്‌</span><br /><span style="font-size:130%;">ചിരിക്കുകയുമരുത്‌</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു ഹസ്തദാനത്തിലും</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു പുഞ്ചിരിയിലും</span><br /><span style="font-size:130%;">യുദ്ധങ്ങളൊഴിഞ്ഞു </span><br /><span style="font-size:130%;">പോയേക്കും</span>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-683773349101416619?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-596569865636523832007-05-03T12:06:00.000+05:302007-05-03T15:36:42.389+05:30<span style="font-size:130%;">വിരിയുന്നതെന്തിനീ പൂവുകള്‍-അവസാന,<br />കരുണതന്‍ കണികയും വറ്റിയെങ്കില്‍?<br /><br />അടരുന്നതെന്തിനീ കായുകള്‍, മണ്ണിതി<br />ലൊരു ജീവമന്ത്രമില്ലെങ്കില്‍ ?<br /><br />പുലരുന്നതെന്തിനീ രാവുകള്‍<br />ജീവിത മിരുള്‍മാത്രമായിരുന്നെങ്കില്‍?<br /><br />തിള ച്ചുരുകുന്നതെന്തിനീ സൂര്യന്‍,<br />ജീവനണയാതെ കാക്കുവാനല്ലയെങ്കില്‍?<br /><br />തഴുകുന്നതെന്തിനീ തെന്നല്‍?, ഉണങ്ങാത്ത<br />മുറിവൊക്കെ മാറ്റുവാനല്ലയെങ്കില്‍?<br /><br />കുയില്‍ വന്നു പാടുന്നതെന്തിനായ്‌<br />കുഞ്ഞിന്ന് സ്വരശുദ്ധി നല്‍കുവാനല്ലയെങ്കില്‍?<br /><br />മയില്‍ പീലി നീര്‍ത്തുന്നതെന്തിനായ്‌<br />മാനത്തു മഴവില്ലു വിരിയിക്കാനല്ലയെങ്കില്‍?<br /><br />പുതു മഴപെയ്തു നിറയുന്നതെന്തിനായ്‌<br />ഭൂമിതന്‍ കറയൊക്കെ കഴുകുവാനല്ലയെങ്കില്‍?<br /><br />പുഴ പാടിയൊഴുകുന്നതെന്തിനായ്‌-<br />അനര്‍ഗ്ഗളം-, സ്വയശുദ്ധി ചെയ്യുവാനല്ലയെങ്കില്‍?<br /><br />കടലേറ്റുവാങ്ങുന്നതെന്തിനീ കൈവഴികള്‍<br />ഒരുമിച്ചു ശക്തിയായ്‌ തീര്‍ന്നീടുവാന്‍?<br /><br />തിരയോടിയെത്തുന്നതെന്തിനായ്‌, തീരത്തിന്‍<br />ചുടു ചുംബനങ്ങളില്‍ മധുരമില്ലേല്‍?<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-59656986563652383?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-9250858749832558242007-04-18T10:40:00.000+05:302007-04-18T14:05:39.383+05:30<div align="left"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;">എളുപ്പത്തില്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന പത്തു കാര്യങ്ങള്‍</span>.<br /></span><br />1. ആദര്‍ശങ്ങള്‍ പ്രസംഗിക്കുക.<br /><br />2. സ്വയം മറന്നുകൊണ്ട്‌ ആരെയെങ്കിലും ഉപദേശിക്കുക.<br /><br />3. എന്തിനും ഏതിനും സ്വയം ന്യായീകരണം കണ്ടെത്തുക.<br /><br />4. നാം ആരാണെന്നും എന്താണെന്നും മറന്നുകൊണ്ട്‌ ആരെയെങ്കിലും വിമര്‍ശിക്കുക.<br /><br />5. ആരുടേയും നന്മ ലവലേശവും കാണാതെ കുറ്റം മാത്രം കാണുക/പറയുക.<br /><br />6. ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനികരവും സദാചാരവിരുദ്ധവുമാണെന്ന്‌ പൂര്‍ണ്ണമായും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ കേവലം കൌതുകത്തിനായോ, ആരെയെങ്കിലും അനുകരിക്കാന്‍ വേണ്ടിയോ എന്തെങ്കിലും ശീലങ്ങള്‍ തുടങ്ങിവെക്കുക.<br /><br />7. പൂര്‍ണ്ണമായും നിറവേറ്റുവാന്‍ കഴിയില്ലെന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടു തന്നെ എന്തും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുക.<br /><br />8. അജ്ഞത മറച്ചുവെക്കുവാന്‍വേണ്ടി ഏതുവിഷയത്തെപ്പറ്റിയും ആര്‍ക്കുമുന്നിലും അഭിപ്രായപ്രകടനം നടത്തുക.<br /><br />9.സചേതനമോ അചേതനമോ ആയ എന്തിനെയും അതിന്റെ വിലയൊ മൂല്യമൊ മനസ്സിലാക്കാതെ നശിപ്പിക്കുക.<br /><br />10. ഓരോ ദിവസവും ഒരു പുതിയ ആളാകുവാന്‍ തീരുമാനമെടുക്കുകയും അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അതുമറന്നുപോകുകയും ചെയ്യുക.<br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#009900;">ചെയ്യുവാന്‍ പ്രയാസമുള്ള പത്ത്‌ കാര്യങ്ങള്‍.</span><br /></span><br />1. ശരിയെന്നു തോന്നുന്ന ആദര്‍ശങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച്‌ ഒരുദിവസമെങ്കിലും ജീവിക്കുക.<br /><br />2. വാക്കും പ്രവര്‍ത്തിയും ഒന്നായിരിക്കുക.<br /><br />3. കര്യമാത്രപ്രസക്തമായി അഭിപ്രായപ്രകടനം നടത്തുക.<br /><br />4. സ്വന്തം തെറ്റുകുറ്റങ്ങള്‍ വേറൊരാള്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ തിരിച്ചറിയുക.<br /><br />5. ആരുടെയും നല്ല വശം മാത്രം കാണുക/പറയുക.<br /><br />6. കൌതുകത്തിനു വേണ്ടിയൊ, പ്രലോഭനങ്ങള്‍ക്കുവഴങ്ങിയൊ തുടങ്ങിവെച്ച ശീലങ്ങള്‍ സ്വയം തിരിച്ചറിഞ്ഞു നിര്‍ത്തുക.<br /><br />7. ഒരു നല്ല കേള്‍വിക്കാരനായിരിക്കുക.<br /><br />8. ജീവിതത്തില്‍ നാമേത്‌ മേഖലയില്‍ ശോഭിക്കുമെന്ന് സ്വന്തം വാസനകളെ മുന്‍ നിര്‍ത്തി സ്വയം തിരിച്ചറിയുക/അതിനനുസരിച്ച്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കുക.<br /><br />9. ഓരോനിമിഷവും മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയ്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചിന്തകളെ സസൂക്ഷ്മം നോക്കിക്കാണുക. </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"></div><div align="left">10. സമൂഹത്തിലെ മിക്ക കൊള്ളരുതായ്മകള്‍ക്കും, അറിഞ്ഞൊ അറിയാതെയൊ, ഞാന്‍ കൂടി ഉത്തരവാദിയാണെന്ന സത്യം സമ്മതിക്കുക.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-925085874983255824?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-63394473401929924102007-03-26T08:55:00.000+05:302007-03-26T12:35:19.934+05:30ചെറുകാറ്റലപോലും താങ്ങുവാനാകാത്ത<br />കിഴവനാം പാഴ്മരമാകുന്നു ഞാന്‍<br />തടിപുഴുത്തിലകൊഴിഞ്ഞടവിയില്‍ ഞാന്‍വെറും<br />പഴയകാലങ്ങളുമോര്‍ത്ത്‌ നില്‍പ്പൂ.<br /><br />പരിഹാസമേറെസ്സഹിച്ചു ഞാന്‍ നില്‍ക്കവെ<br />യൊരു മോചകന്നായ്‌ കൊതിച്ചുപോയി.<br />അവനേതുനാട്ടില്‍ പിറന്നുവോയെന്നുടെ<br />തരുശിഖരങ്ങളെ പൊന്നുചാര്‍ത്താന്‍!.<br /><br />വരുമോനീ ഗായകാവൊരു പുല്ലാങ്കുഴലുമാ<br />യൊരുമാത്രയൊന്നെന്റെ നാട്ടിലേക്കും<br />ഒരു വേണുഗാനത്തിലെന്നുടെ സ്വപ്നങ്ങ-<br />ളറിയാതെ പൂത്തുവിടര്‍ന്നുപോകാം!!.<br /><br />അറിയില്ലയൊരുപക്ഷെ,യന്നെന്റെ ചില്ലക-<br />ളൊരുമാത്ര കൂടി തളിര്‍ത്തിരിക്കാം!!<br />വിടചൊല്ലിപോയോരു പറവകള്‍ വീണ്ടു-<br />മെന്‍ശിഖരങ്ങളാകവേ കയ്യടക്കാം!!.<br /><br />കിളിപാടും പാട്ടുകേട്ടറിയാതെ ചില്ലകള്‍<br />മുറതെറ്റി മൊട്ടുകള്‍ തീര്‍ത്തിരിക്കാം!!<br />അവയൊക്കെ പൂത്തുമധുചൂടിനില്‍ക്കില്ലേ<br />ഹൃദയം മറന്നു ഞാന്‍ നിന്നിടുമ്പോള്‍.<br /><br />എവിടെ നിന്നറിയതെ മധുതേടി വണ്ടുകള്‍<br />‍കൊതിയരായാര്‍ത്തലച്ചെത്തിടുമ്പോള്‍<br />നവ യൌവ്വനത്തിന്റെ തേനിറ്റുനല്‍കുവാന്‍<br />ഒരുവേള ഞാന്‍ ചിലതോര്‍ത്തുപോകാം.<br /><br />(ഓര്‍ത്തുപോകുന്നു ഞാന്‍, തേനറതേടുവോ-<br />രെന്നുടെ സ്വപ്നങ്ങളൂറ്റിക്കുടിക്കയാണാ-<br />യിരമായിരം പൂവുകള്‍ക്കുള്ളിലെ<br />പൊന്നും വിശുദ്ധിയുമൂറ്റുകയാണവര്‍)<br /><br />അവര്‍ മൂളിപാട്ടുമായ്‌ സ്വപ്നങ്ങള്‍കവരവെ<br />ഗതിമുട്ടി കൈകൂപ്പി കേണുപോകാം.<br />ഒരുനിര്‍വൃതിപോലും നുകരുവാനാകാതെ<br />അവര്‍നല്‍കും ബീജങ്ങളേറ്റുവാങ്ങാം<br /><br />പാപത്തിന്‍ വിത്തുകളുള്ളിലെ തീയില്‍ വെ-<br />ച്ചുരുകി സ്ഫുടംചെയ്തു ശുദ്ധമാക്കും<br />അവ പിന്നെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ തപസ്സുചെ<br />യ്തറിവുംവെളിച്ചവും സ്വന്തമാക്കും.<br /><br />അവയെ ഞാന്‍ നോവും കിനാവും നിവേദിച്ച്‌<br />തല മുറ പോറ്റുവാന്‍ പാകമാക്കും<br />ഒടുവിലെന്‍ പിടിവിട്ടു താഴേക്കു നിപതിച്ചു<br />പുനര്‍ജ്ജനിയായി ഞാന്‍ മുക്തിനേടും<br /><br />ആഹാ! വെറുതെ കിനാവു കാണുന്നു ഞാ-<br />നൊന്നുമൊരിക്കലുമാകില്ലയെങ്കിലും.<br />ഇന്നുമെന്‍ തായ്‌ വേരു ജീര്‍ ണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നു-<br />യെന്‍ തരുശിഖരങ്ങള്‍ നഗ്നങ്ങളും.<br /><br />എങ്കിലുംഗായകാ നിന്മന്ത്രവേണുവിന്‍<br />നാദമെന്‍ ചില്ലയില്‍ പൂക്കളാകാം!!<br />ചിതല്‍തിന്നുതീര്‍ത്തൊരെന്‍ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയു<br />മൊരുമാത്രകൂടി തളിര്‍ത്തിരിക്കാം!!.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-6339447340192992410?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-12896014395889141592007-03-05T11:52:00.000+05:302007-03-05T12:00:41.122+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_P7cBNIrvdlU/Reu4Mtnm6dI/AAAAAAAAAAM/6W1gM9AZ9ys/s1600-h/Plagiarism_Logo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038323136687696338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_P7cBNIrvdlU/Reu4Mtnm6dI/AAAAAAAAAAM/6W1gM9AZ9ys/s320/Plagiarism_Logo.jpg" border="0" /></a><br />yahoo വിന്റെ മോഷണത്തിനെതിരെ ശക്തമായി പ്രതിഷേധിക്കുന്നു. March-5 yahoo വിനെതിരെയുള്ള ബൂലോഗ കൂട്ടായ്മയില്‍ ശിശുവും അണിചേരുന്നു<br /><br /><br /><em>(Logo courtesy: Haree)</em><br /><br />Yahoo!India (Malayalam), please do not lift contents from Malayalam blogs without prior consent. We protest against the content lifting by Yahoo!India Malayalam Portal from many malayalam individual blogs.----<br />Links:<br />1. <a href="http://copyrightviolations.blogspot.com/2007/02/march-5th-2007-blog-event-against.html">ബ്ലോഗ് കോപ്പിയടിവിരുദ്ധദിനം</a><br />2. <a href="http://kariveppila.blogspot.com/2007/02/blog-post.html">കറിവേപ്പില - സൂര്യഗായത്രി</a><br />3. <a href="http://myinjimanga.blogspot.com/2007/02/bloggers-protest-event-against-yahoo.html">ഇഞ്ചിമാങ്ങ - ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണ്</a><br />4. <a href="http://myinjimanga.blogspot.com/2007/02/bloggers-protest-event-against-yahoo.html">Bloggers protest on March 5th 2007 against Yahoo!</a><br />5. <a href="http://www.indiablogwatch.com/entry/indian-bloggers-enraged-at-yahoo-indias-plagiarism/">Indian Bloggers Enraged at Yahoo! India’s Plagiarism</a><br />6. <a href="http://cibu.blogspot.com/2007/03/blog-post.html">If it were… - സിബു</a><br />7. <a href="http://krish9.blogspot.com/2007/03/bloggers-protest.html">ഞങ്ങള്‍ പ്രതിഷേധിക്കുന്നു (Bloggers Protest)</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-1289601439588914159?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1167657385126331162007-01-01T18:12:00.000+05:302007-01-01T18:46:25.150+05:30<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 363px; CURSOR: hand; HEIGHT: 234px; TEXT-ALIGN: center" height="238" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5617/3553/320/355139/02.jpg" width="345" border="0" /><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഇത്‌ ശിശുവിന്റെ ശിശുവായ പ്രിയനന്ദന്‍. ജനുവരി മൂന്നിന്‌ ഒന്നാം പിറന്നാള്‍ ആഘോഷിക്കാനൊരുങ്ങുന്ന ഞങ്ങളുടെ പ്രിയന്‍.<br /><br />ബൂലോകത്തെ എല്ലാവര്‍ക്കും ശിശുവിന്റെ നവവത്സരാശംസകള്‍..<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-116765738512633116?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1165912676046608672006-12-12T10:40:00.001+05:302009-07-15T14:41:48.471+05:30<span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ബോധമാണെനിക്കേറ്റവും ശാപമീ-<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ബോധചിന്തകള്‍ ചോദ്യങ്ങളായിടും<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ജ്ഞാനമെത്ര പകര്‍ന്നു നല്‍കീടിലു-<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >മാത്മശാന്തിക്കതിത്തിരി പോരുമോ?<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ആരൊരാളെനിക്കേകിടും, ശാന്തിതന്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >പൂവുപോലുള്ളൊരിത്തിരിച്ചീളുകള്‍?<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ആര്‌ കാഴ്ചവെച്ചീടും മനസ്സിനെ<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ചൂഴ്ന്നുനില്‍ക്കുമീ നോവിന്നൊരുത്തരം?<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ആര്‌ വെട്ടിത്തെളിക്കുമെന്നുള്ളിലെ<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >പാമ്പിഴയും വഴിത്താരയൊക്കെയും?<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ആര്‌ നാട്ടുമിരുട്ടിന്റെ കോലായിലാ<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ദ്യമായൊരു കൈത്തിരിനാളവും?<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ആര്‌ ചൊല്ലിപ്പഠിപ്പിക്കുമെന്നിലെ<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >നേരുകാണാന്മടിക്കും കുരുന്നിനെ?<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >നൂറ്‌ ജന്മങ്ങള്‍ തേടിവന്നെത്തുമെന്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ജീവിതത്തിന്റെ നേരറിവൊക്കെയും!<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >മൂടിയുള്ളൊരാ സത്യത്തിന്‍ മുന്നില്‍ ഞാന്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >‍വീണുപോകില്‍, പിടിച്ചുണര്‍ത്തീടുവാന്‍-<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ആര്‌ കൂട്ടുമായെത്തും, വെളിച്ചത്തിന്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >രാജവീഥികള്‍ തേടുമെന്‍ യാത്രയില്‍...?<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ആരിരുന്നു ചിരിക്കുന്നതീവിധം<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ആഴമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കിലോ?<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >വേറൊരാളെ നിനച്ചിരിക്കുന്നൊരെന്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >മൂഢചിന്തയെ ശാസിപ്പതിങ്ങനെ.<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >"ഭോഷനാണു നീ,സത്യംഗ്രഹിക്കുവാന്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >‍വേണ്ടതില്ലയപരന്റെ യാശ്രയം<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >നീ നിനക്കുകില്‍ നീ തന്നെ സര്‍വ്വവും<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >നീറിനിന്നനിന്‍ നോവിന്നുപായവും<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >കോടിചിന്തകള്‍ കൂടിക്കുഴഞ്ഞതിന്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >‍മോഹനിദ്രയില്‍ നിന്നുണര്‍ന്നീടുവാന്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >‍കോടി സൂര്യന്‍ ജ്വലിച്ചുനിന്നീടിലും<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >നീ നിനക്കിലേ സാധ്യമായ്‌ തീര്‍ന്നിടൂ.<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >നിന്റെ ഹൃത്തതില്‍ നീ വിളക്കാവുക<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >നിന്റെ ചിന്തക്ക്‌ നീ കാവലാവുക-<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >വേറൊരാളില്ല കൂടെയെത്തീടുവാന്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >നിന്റെയാത്രയില്‍ നീ തന്നെ സാരഥി"<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >രൂപമില്ലാത്ത ശബ്ദമേ, നിന്നിലൂടാ-<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ദ്യമായറിയുന്നു ഞാന്‍ സാന്നിദ്ധ്യം<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ആദിതൊട്ടു തിരഞ്ഞു നടന്നതീ-<br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >നേരറിയുവാന്‍, നീ തന്നെയെന്‍ ഗുരു.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-116591267604660867?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1164384648098080502006-11-24T21:35:00.000+05:302006-11-24T21:40:48.410+05:30<div align="left"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">പുഴ ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.<br /><br />തടിച്ചും മെലിഞ്ഞും, കൊണ്ടും കൊടുത്തും, ജീവനെടുത്തും ജീവന്‍ കൊടുത്തും, നിലയ്കാതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. പുഴയിലൂടെ എന്തെല്ലാം കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകാം? പുഴ എന്തെല്ലാം ഉള്‍ക്കൊണ്ടിട്ടുണ്ടാകാം? ഉള്‍ക്കൊള്ളാതെയും എന്തെല്ലാം വഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം? എങ്ങോട്ടാണീ പുഴ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌? എന്തിനു വേണ്ടി?<br /><br />പുഴയുടെ ഒഴുക്ക്‌ ഒരു പ്രായശ്ചിത്തമല്ലേ? സ്വയം ശുദ്ധിയാകലല്ലേ? മോക്ഷത്തിനായ്‌ തന്നിലര്‍പ്പിതമാകുന്നതെല്ലാം ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞു, ശുദ്ധമായി, സ്വയം മോക്ഷം തേടിപ്പോകുകയല്ലേ പുഴ?<br /><br />സമൃദ്ധിയുടെ മഴക്കാലങ്ങളില്‍, ലഹരിയുടെ നുരയും പതയുമായി അഹങ്കാരത്തോടെ തീരത്തേക്ക്‌ ആഞ്ഞടിച്ച്‌, സുരക്ഷയുടെ തിട്ടകളെല്ലാം കവര്‍ന്നെടുത്തമ്മാനമാടി നാശം വിതച്ചൊഴുകിയ ഇന്നലെകളെ, ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞ്‌ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുകയല്ലേ പുഴ?<br /><br />ഓരോ തുള്ളിയില്‍നിന്നും ഇന്നലെകളെ പുറംതള്ളി ഇന്നിനെമാത്രം പുണര്‍ന്നുകൊണ്ടൊഴുകുന്ന പുഴ, പക്ഷെ, ഒഴുകിവന്നെത്തുന്നതെല്ലാം തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തി ശേഖരിച്ചുവെയ്ക്കുന്ന, അതുവഴി മലീമസമാകുന്ന, നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ നിസ്സാരമാക്കിക്കളയുന്നില്ലേ?<br /><br />പുഴയുടെ ഒഴുക്കുതന്നെയല്ലേ അതിന്റെ ജീവന്‍? ഒഴുക്കില്ലായ്മയല്ലേ മനുഷ്യന്റെ ശാപവും? </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-116438464809808050?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1164174838920817362006-11-22T11:16:00.000+05:302006-11-22T11:27:25.553+05:30<span style="font-family:verdana;">ആവനാഴിയില്‍ ഊഴം കാത്തിരിക്കുന്ന<br />അമ്പുകളെപ്പോലെയാണ്‌ വാക്കുകള്‍<br /><br />‍സഞ്ചരിക്കുന്ന വേഗതയില്‍<br />അമ്പിനോളവും<br />കൊള്ളുന്ന ലക്ഷ്യത്തിലും<br />നശീകരണ ക്ഷമതയിലും<br />അമ്പിനേക്കാളും<br />കൃത്യത വാക്കുകള്‍ക്കുണ്ട്‌.<br /><br />പ്രയോജനപരതയുടെ<br />വര്‍ത്തമാന കാലത്തില്‍<br />‍വാക്കുകള്‍ക്കുള്ളത്ര സാധ്യത<br />അമ്പുകള്‍ക്കില്ല.<br /><br />വാക്കുകളെ<br />ഊന്നുവടികളാക്കാം<br />നേര്‍വഴി തെളിക്കാന്‍<br />‍ചെറുനാളമാക്കാം<br />സുഗന്ധം പരത്താന്‍<br />പുകയ്കാനെടുക്കാം<br />നീറി നീറിയെരിയുന്ന<br />കനല്‍ക്കട്ടയാക്കാം<br />മുറിവിന്റെ പുറം കാഴ്ചകളവശേഷിപ്പിക്കാതെ<br />ശത്രുവിനെ (മിത്രത്തെയും)<br />എയ്തു വീഴ്‌ത്താം.<br />നിര്‍ത്താതെ പൊരുതേണ്ടപ്പോള്‍<br />‍ലഭ്യതയുടെ ഒഴിയാത്ത<br />അക്ഷയപാത്രമാക്കാം.<br /><br />വാക്കുകള്‍<br />‍ചിലവേതുമില്ലാത്ത<br />ആയുധങ്ങളാകുന്നു.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-116417483892081736?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1163491445330413182006-11-14T13:17:00.000+05:302006-11-14T13:34:05.336+05:30<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5617/3553/1600/Winter%20Bloom%20Wallpaper.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5617/3553/400/Winter%20Bloom%20Wallpaper.0.jpg" border="0" /></a> <span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#cc33cc;">ഇന്ന് ഞങ്ങള്‍ 'ശിശു'ക്കളുടെ ദിനം, ബ്ലോഗുലകത്തിലെ എല്ലാ ശിശുക്കള്‍ക്കും ശിശുവിന്റെ 'ശിശുദിനാശംസകള്‍..!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-116349144533041318?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1162360324268631492006-11-01T11:18:00.000+05:302006-11-01T20:41:34.280+05:30<span style="font-size:130%;">കഷ്ട,മിത്രകുരുന്നിലേ നിന്നുടല്‍<br />തച്ചുടക്കുവാന്‍ പൊങ്ങിയിന്നെന്‍കരം!<br />ദുഷ്ടമൂര്‍ത്തി വസിക്കുന്ന ഹൃത്തിതില്‍<br />ശിഷ്ടചിന്തകള്‍ വന്നുദിക്കായ്‌കിലോ?<br /><br />ഇങ്കുനൊട്ടിക്കുടിച്ചു,മിടയ്‌കിടെ-<br />ക്കണ്ണുപൂട്ടി ചിരിച്ചും,ജഗത്തിലെ<br />യെണ്ണമറ്റ നിയമങ്ങളൊക്കെയും,<br />കണ്ടു പേടിച്ചും വാവിട്ടുകേഴവെ<br /><br />വന്നുപോയീ,മനസ്സിലന്നോളവും<br />വന്നിടാത്തത്ര കോപവുംതാപവും<br />പിന്നെമാലതീ മൊട്ടുപോലുള്ളൊരാ-<br />പൊന്നുമേനിയില്‍ വീണുപോയ്‌ കയ്യുകള്‍!.<br /><br />പത്തിതാണൂ-ക്ഷണത്താല്‍, വിറയ്‌കുമീ<br />ഹൃത്തിനുള്ളില്‍ നീ പുഞ്ചിരിച്ചെത്തുന്നു<br />കഷ്ട, മീച്ചിരി കാണ്‍കിലിന്നേതൊരു<br />ദുഷ്ടനാകിലും ഹൃത്തടം പൊള്ളിടും<br /><br />മുഷ്ടിരണ്ടുമറുത്തെടുത്തിന്നു നിന്‍<br />തുഷ്ടിയോലുന്ന കാല്‍ക്കല്‍ വെച്ചീടിലും.<br />നൊന്തുവേദനിച്ചുച്ചം കരഞ്ഞനിന്‍<br />പിഞ്ചുമാനസം മാപ്പുനല്‍കീടുമോ?<br /><br />ദുഷ്ടനാണു ഞാന്‍ തന്‍ ജീവരക്തത്തെ-<br />മുഷ്ടിയാലെ മെരുക്കാന്‍ ശ്രമിപ്പവന്‍<br />ശിഷ്ടരായുള്ള തോഴരേ നിങ്ങളീ<br />ദുഷ്ടജന്മത്തിനേകുവിന്‍ ശിക്ഷകള്‍ !</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-116236032426863149?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1161776267951801632006-10-25T16:57:00.000+05:302006-10-25T17:21:15.616+05:30സാന്ത്വന വാക്കുകള്‍ കണ്ണുനീര്‍തുള്ളികളായ്‌ മാറുന്ന രാസപരിണാമ പ്രക്രിയകളില്‍, എന്റെ ഹൃദയം പതിവു പെരുമ്പറമുഴക്കങ്ങള്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ, എന്നെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ മഞ്ഞുനീര്‍ത്തുള്ളികളോളം നനുത്ത കൈവിരലുകളുണ്ട്‌. അതുകൊണ്ടാണ്‌ അവരെന്റെ പൊള്ളിവിയര്‍ത്തുകൊണ്ടിരുന്ന നെറ്റിത്തടവും,മിടിച്ചുകേഴുന്ന നെഞ്ചും തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നത്‌. ഞാനാ ചന്ദനസ്‌പര്‍ശത്താല്‍,സഹധര്‍മ്മിണിയുടെ കണ്ണീരുവീണുകുതിര്‍ന്ന തലയിണയില്‍, വേച്ചുവേച്ചുപോകുന്ന ശിരസമര്‍ത്തി ഒരല്‍പം മയങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കും. 'ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ കണ്ണടച്ചുറങ്ങണം' എന്ന സ്‌നേഹത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ ശാസനകള്‍ക്കുമുന്നില്‍ ഞാന്‍ കണ്ണുകളിറുക്കിയടക്കും,പിന്നെ മടിച്ചു മടിച്ചു കടന്നുവരുന്ന നിദ്രയില്‍ ഞാന്‍ കുന്നും മലകളും കയറിയിറങ്ങും, കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ തെച്ചിപ്പഴങ്ങള്‍ പറിച്ചുതിന്ന കുറ്റിക്കാടുകള്‍ നിറയെ വിഷക്കായ്കള്‍ പഴുത്തുനില്‍ക്കുന്നു,ഒരെണ്ണം കയ്യെത്തിപ്പറിക്കാനൊരുങ്ങുമ്പോള്‍ അദൃശ്യതയില്‍നിന്നും വിലക്കാനായ്‌ നീണ്ടുവരുന്ന ഒരു കൈ, അതു അമ്മയുടെ കൈവിരലുകള്‍പോലെ നീണ്ടു മെലിഞ്ഞിരുന്നു.<br /><br />എന്റെ പുറംലോകം തുറന്നിട്ട ജനാലക്കുമുന്നില്‍ ചുരുങ്ങിനിന്നു. അകലെ ആകാശത്തേക്ക്‌ തലയുയര്‍ത്തിനില്‍ക്കുന്ന മലനിരകള്‍, എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളോളം ഉയരമുള്ളവ! ഒരു ചാറ്റല്‍മഴക്കു പിന്നാലെ വന്നെത്തിയ മൂടല്‍മഞ്ഞ്‌, അഹങ്കാരത്തോടെ തലയുയര്‍ത്തിനിന്ന മലനിരകളെ ക്ഷണനേരത്തേക്ക്‌ എന്നില്‍നിന്നും മറച്ചുപിടിക്കുന്നതില്‍ വിജയിച്ചു. ചിന്തകള്‍ കൊണ്ടൊരോട്ട പ്രദക്ഷിണംനടത്തി തിരിച്ചുവന്നപ്പോഴേക്കും മൂടല്‍മഞ്ഞപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു, ഇപ്പോള്‍ വീണ്ടുമെല്ലാം പഴയതുപോലെ!!.കാഴ്ചയെ കാഴ്ചക്കാരനില്‍നിന്നും മറച്ചുപിടിക്കുന്ന മൂടല്‍മഞ്ഞെന്ന 'അറിവ്‌'!. എല്ലാം ക്ഷണികമായ വെളിപ്പെടലുകളാണ്‌! എന്റെ ഭാവന,അറിവ്‌,അഹങ്കാരം,എന്നിലെ നന്മ,സുഖം,ദു:ഖം,വേദന,വിഷാദം..എല്ലാം ക്ഷണനേരത്തേക്കു വിരുന്നുവന്നെത്തുന്ന പുറംലോകവാസികള്‍,അവര്‍ വരുന്നു,വേഷംകെട്ടിയാടുന്നു, അനിവാര്യമായ തിരിച്ചുപോക്കിലേക്ക്‌ കൂപ്പുകുത്തുന്നു,പിന്നെ അവശേഷിക്കുന്നത്‌ വേറെയേതോ ഒരാള്‍.അയാളെ കുപ്പായമിടീച്ചുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ ഇറങ്ങിനടക്കുന്നു,'കുറിപ്പുകളില്‍' തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങള്‍ കുത്തിനിറക്കുന്നു.<br /><br />എന്റെ 'കുറിപ്പുകള്‍' ജീവനോടെ ബ്ലോഗുലകത്തില വശേഷിക്കുന്നുണ്ടാവുമൊ?, ബൂലോഗത്തിന്റെ ഭിത്തിയില്‍ ആരെങ്കിലും ഈയിടെയായി നോട്ടീസൊട്ടിക്കുന്നുണ്ടാകുമൊ?, ഇപ്പോഴത്തെ കലഹം എന്തിനെപറ്റിയാകും?, ആരെങ്കിലും പുതിയ ക്ലബ്ബിനു രൂപംകൊടുത്തുകാണുമോ?, ശിശുവിന്റെയസാന്നിദ്ധ്യം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ? രോഗത്തിനു ഞാനെന്നെവിട്ടുകൊടുത്തിരുന്നെങ്കിലും മനസ്സിലൂടെക്കടന്നുപൊയ്കൊണ്ടിരുന്ന ചിന്തകളിതൊക്കെയാണ്‌, എല്ലാം ഞാനെന്റെ സുഹൃത്തിനോടന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു, സുഹൃത്തെന്നെ ആശുപത്രികളില്‍നിന്നും ആശുപത്രികളിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുപോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു, പരീക്ഷണനിരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഞാന്‍ ചാഞ്ഞുംചരിഞ്ഞുമിരുന്നു, ഒടുവില്‍, 'ഒന്നുംകണ്ടെത്തുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല' എന്ന പതിവുപല്ലവികളില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ഒപ്പിട്ടവസാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.<br /><br />മകന്റെ അസുഖം ദു:സ്വപ്നമായ്‌ വെളിപ്പെട്ടുകിട്ടിയ അമ്മവിളിച്ചു.എനിക്കുപറയുവാന്‍ അസുഖത്തിനൊരുപേരില്ല,പെറ്റവയറിന്റെ വേദന പകര്‍ന്നുനല്‍കിയ ജ്ഞാനത്തില്‍ അമ്മ അസുഖത്തിനു പേരിട്ടു, 'കേതു',കേതുര്‍ ദശയുടെ അന്ത്യത്തില്‍ വീര്യം കൂടുമത്രെ,ആക്രമണവും.. അതിനു വൈദ്യശാസ്ത്രത്തില്‍ മരുന്നില്ല, മന്ത്രമാണ്‌ വേണ്ടതത്രെ!.അവിശ്വാസിയായ എനിക്കുവേണ്ടി സുഹൃത്ത്‌ സുനിലും കുടുംബവും ഉഗ്രമൂര്‍ത്തിക്ക്‌ വിളക്‌ക്‍കൊളുത്തിപ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.തോമസ്‌ അള്‍ത്താരയില്‍ മെഴുകുതിരികത്തിച്ചുവെച്ച്‌ മുട്ടുകുത്തി അപേക്ഷിച്ചു.അമ്മ അറിയാവുന്നയെല്ലാ അമ്പലങ്ങളിലും വഴിപാടുകള്‍ നേര്‍ന്നു.ഭാര്യ കരഞ്ഞുവീര്‍ത്ത കണ്ണുകളോടെ മകനെ നെഞ്ചോട്ചേര്‍ത്ത്‌ എനിക്ക്‌ കൂട്ടിരുന്നു.<br /><br />എന്റെ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യംകൊണ്ടോ,മന്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തികൊണ്ടോ,അസുഖം എന്നെവിട്ടൊഴിഞ്ഞു പൊയ്‌കൊണ്ടിരിക്കുന്നു,ഞാന്‍ പഴയതിലും ഊര്‍ജ്ജസ്വലനായ്‌ ജീവിതത്തെ നോക്കിക്കാണുന്നു.കേതു എനിക്കുമുന്നില്‍ തോല്‍വി സമ്മതിച്ചിരിക്കാം!!എനിക്കുവേണ്ടിയാകാം പുനത്തില്‍ കുഞ്ഞബ്ദുള്ള ഇങ്ങനെപറഞ്ഞത്‌ "ഇന്ന് വളരെയധികം രോഗങ്ങള്‍ ചികിത്സിച്ചുഭേദപ്പെടുത്തുന്നു; അര നൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പ്‌ കഴിഞ്ഞതിനുമധികം. എന്നാല്‍ ചികിത്സയ്കും ഒരു മറുപുറമുണ്ട്‌. അത്‌ ഡോക്ടര്‍മാരുടെ രഹസ്യമാണ്‌;അവരുടെ ഭാര്യമാര്‍ക്കുകൂടി അറിയാത്ത രഹസ്യം.പിന്നെ പൊതുജനങ്ങളുടെകാര്യം എന്തുപറയാന്‍! രോഗങ്ങളില്‍ മിക്കവയും തനിയെ ഭേദമാകുന്നു എന്നതാണ്‌ ആ രഹസ്യം"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-116177626795180163?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1160132909208921992006-10-06T16:35:00.000+05:302006-10-06T16:47:21.543+05:30കാറ്റിനെ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തരുതു..!<br /><br />ശബ്ദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ റേഡിയൊ<br />പ്രാണവായു കിട്ടാതെ..<br />ജീവ ഞരമ്പുകള്‍ കോച്ചിവലിച്ചു<br />അകാലത്തില്‍ മൃതിയടഞ്ഞു പോകും.!<br /><br />കാറ്റില്‍നിന്നും വിലാപങ്ങളെ<br />അരിച്ചു വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കുവാന്‍,<br />വിഷാദ നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍ ഘനീഭവിച്ചുപെയ്യുന്ന<br />വര്‍ഷകാലങ്ങളെപ്പറ്റി<br />എനിക്കുമുന്നറിയിപ്പു നല്‍കുവാന്‍,<br />എന്റെ കുണ്ടുകിണറിന്റെ ശബ്ദാതിര്‍ത്തിക്കപ്പുറത്തെ<br />മൂളലുകളും ഞരക്കങ്ങളും, അട്ടഹാസങ്ങളും<br />മരുഭൂമിയില്‍ നിന്നുംകൊണ്ടുവന്ന<br />മഴനീര്‍ത്തുള്ളി പോലെ<br />എന്റെ കാതുകളില്‍ ഇറ്റിച്ചു നല്‍കുവാന്‍...<br />എനിക്കെന്റെയീ പഴയ റേഡിയൊവിശ്രമമില്ലാതെ<br />പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടു<br /><br />അതുകൊണ്ടു ദയവായികാറ്റിനെ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തരുതു..!<br /><br />മരിച്ചു മണ്ണടിഞ്ഞു പോയ ആത്മാവുകള്‍<br />എനിക്കായി ശീതീകരിച്ചുവെച്ച<br />സന്ദേശങ്ങള്‍ഈ കാറ്റിലുണ്ടാകും..<br />നാളിതുവരെ വിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട<br />കോടിക്കണക്കിനു ശബ്ദങ്ങള്‍അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്നു<br />വിശ്രമിക്കുന്നഈ കാറ്റില്‍ നിന്നും<br />വിഷധൂളികളേറ്റു ശ്വാസം മുട്ടുന്ന<br />എനിക്കും എന്റെ തലമുറക്കും<br />ഇനി എന്നെന്നുമാശ്രയിക്കേണ്ട<br />സ്‌നേഹ മന്ത്രാക്ഷരങ്ങല്‍<br />തിരഞ്ഞുപിടിച്ചു തിരിച്ചേല്‍പ്പിക്കുവാന്‍..<br />അക്കങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ശബ്ദാതിര്‍ത്തികള്‍ലംഘിച്ചു<br />സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നതേഞ്ഞുപോയ<br />സൂചികാതോര്‍ത്തിരിക്കുന്നു..<br /><br />അതുകൊണ്ടു ദയവായികാറ്റിനെ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തരുതു..!<br /><br />ഒരുകുമ്പിള്‍ കാറ്റിനുള്ളില്‍<br />ഒരുകോടി വിലാപങ്ങള്‍ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടാകാം..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-116013290920892199?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1158740374384366382006-09-20T13:45:00.001+05:302009-03-19T11:56:51.829+05:30<span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><br />വെറുതെയീ ജാലകവാതില്‍കല്‍ നില്‍ക്കവെ<br />അറിയാതെ നിന്നെ ഞാനോര്‍ത്തുപോയി<br />ഒരുവേളപഴയൊരാ ചിത്രങ്ങളൊക്കെയെന്‍<br />മനതാരില്‍ മിന്നിത്തെളിഞ്ഞു നിന്നു.<br /><br />ബലമുള്ള തത്വശാസ്ത്രത്താല്‍ കുരുക്കിലും<br />കനമുള്ള താഴിനാല്‍ കൂടടച്ചീടിലും-<br />മിഴിയൊന്നടച്ചിറ്റു വിശ്രമിച്ചീടുകില്‍<br />വരികയായോര്‍മ്മ കിളികുഞ്ഞു പാടുവാന്‍.<br /><br />മഴപെയ്തുതോരാന്‍ കൊതിക്കുന്നബാല്യത്തില്‍-<br />കടലാസു തോണിക്കു കൂട്ടായി നിന്നവള്‍<br />മഴയില്‍ കുതിര്‍ന്നെന്റെ തോണിപോയീടിലും<br />നനയാതെന്നോര്‍മ്മയില്‍ കൂട്ടിരിപ്പൂ.<br /><br />തൊടിയിലെ കുഴമണ്ണിലോടിത്തളര്‍ന്നു നാം<br />ഒരു മഷിത്തണ്ടിനായ്‌ കലഹിച്ചുനില്‍ക്കവെ-<br />കനിവോലുമൊരു കൊച്ചുകാറ്റന്നുവീഴ്‌ത്തിയ<br />ചെറുമാമ്പഴത്തില്‍ നാമെല്ലാം മറന്നതും.<br /><br />ഒരു മുളംതണ്ടിനാല്‍ കളിവീട്‌തീര്‍ത്തു ഞാ-<br />നൊരു കൊച്ചു'നാഥ'നായ്‌ നിന്നിടുമ്പോള്‍-<br />ഇലയിട്ടു പശമണ്ണിന്‍ ചോറിറ്റുനല്‍കുവാന്‍<br />തൊടിയിലെ പൂവിനാല്‍ കറിവെച്ചതും.<br /><br />വിതകൊയ്യാനെത്തുന്ന പറവക്കു കാവലായ്‌<br />വെറുതെ നീയെന്നൊപ്പമെത്തിടുമ്പോള്‍-<br />വയല്‍വരമ്പത്തന്നു കേഴും കിളിക്കുഞ്ഞി-<br />നരികില്‍ നീ മിഴിവാര്‍ത്തു നിന്ന നാളും.<br /><br />ഒരുമിച്ചു നട്ടൊരാ തൈമുല്ല പൂത്തനാള്‍<br />അരികില്‍നീയോടി വന്നറിയിച്ചതും<br />അതില്‍ നിന്നൊരഞ്ചാറു പൂവിറുത്തന്നു നിന്‍<br />ചുരുള്‍മുടിക്കെട്ടില്‍ ഞാനണിയിച്ചതും.<br /><br />അറിയുന്നു, നിന്മുഗ്‌ദ്ധസൌരഭ്യസാമീപ്യ<br />മനുഭവിച്ചീടാത്ത ശിഷ്ടകാലം<br />വെറുതെ വലിച്ചെറിഞ്ഞൂഴിയില്‍ ചേര്‍ന്നുപോം<br />വിലയറ്റ കടലാസു തുണ്ടുപോലെ<br /><br />പ്രിയസഖീ, തീര്‍ത്തു ഞാനൊരു കൊച്ചു-<br />കൊട്ടാര,മതിലിന്നു രാജാവായ്‌ വാണീടിലും<br />വിലയറ്റ 'കളിവീടി'നുള്ളില്‍ തുളുമ്പിയ<br />നറുനിലാപുഞ്ചിരിക്കെന്തു ചെയ്‌വൂ?<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-115874037438436638?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1157283118978854922006-09-03T17:00:00.000+05:302006-09-03T17:01:58.990+05:30എന്നിട്ടും..<br />എന്നിട്ടും നാം ഓണം ആഘോഷിക്കാനൊരുങ്ങുകയാണ്‌..ഇല്ലേ?<br /><br />ആകാശം നിറയെ ആണവ മേഘങ്ങള്‍ പെയ്യാന്‍കാത്ത്‌ അനുവാദത്തിനായ്‌ പടിഞ്ഞാറോട്ടും നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു.<br />എണ്ണക്കുപകരം ഭക്ഷണം മുറ്റംനിറയെ കൊയ്ത്‌കുന്നുകൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു.<br /><br />വീട്ടില്‍,സ്വാശ്രയരാകാന്‍വേണ്ടി പട നയിച്ചെത്തുന്ന "അതി-രൂപ-താ" കളുടെ കുളമ്പടിയൊച്ചകള്‍..<br />'എല്ലാവര്‍ക്കും പൂക്കളം' ഒരുക്കാന്‍ 'ബില്ലു'ണ്ടാക്കി ജയവുംതോല്‍വിയുമറിയാതെ, ഇരുട്ടില്‍തപ്പുന്ന ബേബികുഞ്ഞുങ്ങളുടെ, ഇരുതലമൂര്‍ച്ചയുള്ള ഗോഗ്വാ വിളികള്‍..<br />ജയില്‍മുറികളിലും കായല്‍പ്പരപ്പുകളിലും തനിയെ ചത്ത്‌മലച്ച്‌ തുമ്പിതുള്ളിക്കിടക്കുന്ന കരടിക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍..<br />മാവേലി വന്നടുക്കേണ്ട 'വിഴിഞ്ഞത്തില്‍' ആരോചരടുപിടിച്ചുവലിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു എന്ന സംശയങ്ങള്‍..<br />കായവറുക്കാന്‍ വാഴകൃഷി ചെയ്ത്‌, ജപ്തി ഒഴിവാക്കാന്‍ സ്വന്തംതൂക്കംനോക്കി കാറ്റത്താടിക്കളിക്കുന്ന വയനാടന്‍ ചേകവന്മാര്‍..<br />ഓണത്തല്ല് വിളഞ്ഞുപഴുത്തു നില്‍ക്കുന്ന മാറട്ടിലെ ഓണനിലാവുകള്‍..<br />എന്നിട്ടും..<br />എന്നിട്ടും..നാം ഓണം ആഘോഷിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചുറച്ചുകഴിഞ്ഞു..ഇല്ലേ?..<br /><br />കോണകം വിറ്റും ഓണം വാങ്ങാന്‍ ക്വൊട്ടേഷന്‍ ഓഫറുകളുമായെത്തുന്ന വാണിഭക്കാര്‍..<br />എയ്ഡ്‌സിന്റെ പരാഗരേണുക്കള്‍ നിറച്ച പലിശവട്ടകയുമായ്‌ ചുരം താണ്ടിയെത്തുന്ന എ.ഡി.ബി. പാണ്ടികള്‍...<br />പ്രതീക്ഷയുടെ ഇത്തിരിപ്പോന്ന ഹരിതാഭകളും തൂറിനിറക്കാനെത്തുന്ന ടൂറിസം വാരാഘോഷങ്ങള്‍..<br />മണ്ണിലെ മിന്നാമിനുങ്ങുകളെ, കോരിയെടുക്കാന്‍, ഭീമന്‍മണ്‍കോരികകളുമായ്‌ തക്കംപാര്‍ത്തിരിക്കുന്ന കരിമണല്‍ രാജവെമ്പാലകള്‍..<br />ഭൂഗര്‍ഭത്തിലെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഊറ്റിയെടുക്കുവാന്‍ പ്ലാച്ചി'മട' തീര്‍ത്ത്‌ കാത്തിരിക്കുന്ന ബഹുരാഷ്ട്ര കോമളന്മാര്‍..<br />എന്നിട്ടും...<br />എന്നിട്ടും.ഓണം അടിച്ചുപൊളിച്ചേ അടങ്ങൂ എന്ന വാശിയിലാണോ?..<br /><br />എന്നാല്‍...<br />എന്നാല്‍പ്പിന്നെ..കവിയൂര്‍,കിളിരൂര്‍,വിതുര,കുമളി പെണ്‍കുട്ടികള്‍ വന്ന് മഹാബലിത്തമ്പുരാനെ ആദരിച്ചാനയിക്കട്ടെ..<br />ഇനിയും പൊക്കിള്‍ക്കൊടി അറ്റ്പോകാത്ത, അമ്മമാരുപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ മതൃത്വത്തിന്റെ മുലപ്പാല്‍ നല്‍കി തിരുമനസ്സിന്റെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കട്ടെ..<br />മുത്തങ്ങയില്‍,മരുന്നിനുമാത്രം അവശേഷിക്കുന്ന ആദിവാസിയുടെ ചോരയും, മുത്തങ്ങാക്കിഴങ്ങും,നറുനീണ്ടിയും സമൂലംചേര്‍ത്ത്‌ വാറ്റിയെടുത്ത തൈലത്താല്‍ തമ്പുരാനെ ലഹരിയിലാറാടിക്കാം.<br />കോഴിക്കോട്‌ ഐസ്ക്രീം പാര്‍ലറിന്റെ ശീതളിമയില്‍ തമ്പുരാന്‍ വിശ്രമിക്കട്ടെ..<br />അപ്പോള്‍..<br />അപ്പോള്‍പ്പിന്നെ..ഔപചാരികത മാത്രമേയിനിബാക്കിയുള്ളൂ..<br />എല്ലാവര്‍ക്കും ഓണാശംസകള്‍ നേരുകയെന്ന ചടങ്ങുമാത്രം ബാക്കി..<br />ആരവിടെ..<br />ചടങ്ങിനുള്ള ചിട്ടവട്ട നീളങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കൂ..<br />ആര്‍ക്‌ക്‍ഒക്കെയാണ്‌ ഓണം ആശംസിക്കേണ്ടത്‌?..<br />ആദ്യമായ്‌ നന്മയുടെ പ്രതീകമായിരുന്ന മഹാബലി തമ്പുരാനെ ചവിട്ടിത്താഴ്‌ത്തിയ വാമനപുരം വാമനനവര്‍കള്‍ക്ക്‌..<br />പിന്നെ..നല്ലവനും ശക്ത്തനുമായിരുന്ന മഹാബലിയെ കുടവയറനും,കോമാളിയുമാക്കി ചിത്രീകരിച്ച ആദ്യത്തെ ചിത്രകാരന്‌..<br />മഹാബലി എന്നു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ചുണ്ടില്‍ ചിരി ആട്ടിതെളിച്ച്‌ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്ന എല്ലാ കലാകാരന്മാര്‍ക്കും..<br />ഓണം എന്ന വിശാലമായ ക്യാന്‍വാസിനെ എല്ലാ മായങ്ങളും വില്‍കാനുള്ള ട്രേഡ്‌മാര്‍ക്കാക്കി വളര്‍ത്തിയെടുത്ത പരസ്യ അംബാനിമാര്‍ക്ക്‌..<br />'വര്‍ഷത്തിലൊരോണം മാത്രമേയുള്ളൂ' എന്നു വിലപിക്കുന്ന എല്ല T.V. channel-കള്‍ക്കും..<br />പിന്നെ..<br />പിന്നെ..ഓണം മതപരമാണെന്ന പുത്തന്‍ കണ്ടുപിടുത്തം നടത്തി 'നളെയുടെ പ്രതീക്ഷ'കളെ പുതിയ മതബോധം അഭ്യസിപ്പിക്കുന്ന അഭിനവ 'വിദ്യ-അഭ്യാസ അതി-രൂപ-താ' കള്‍ക്ക്‌..<br />ഇവിടെ പരാമര്‍ശിക്കാത്ത എല്ലാ സദ്ഗുണ സമ്പന്നന്മാര്‍ക്കും..<br />ശിശുവിന്റെ<br />ഓണാശംസകള്‍<br />ഓണാശംസകള്‍<br /><br />കുറിപ്പ്‌: ആരെയെങ്കിലും വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ സദയം ക്ഷമിക്കുക..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-115728311897885492?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1157107186122787472006-09-01T16:04:00.000+05:302006-09-01T16:48:03.213+05:30വായില്‍നിന്നും തെറിച്ചുപുറത്തേക്കുപോയ അവസാനവാക്കും, തെറ്റിദ്ധാരണപറത്തിപ്പറത്തി അപ്പൂപ്പന്താടിപോലെ അകലേക്കു പറന്നുപോയപ്പോള്‍, അയാള്‍ ഒന്നു തീരുമാനിച്ചു, ഇനിരക്ഷയില്ല, ഒന്നുകില്‍ കോട്ടയ്ക്കല്‍ ആര്യവൈദ്യശാലയില്‍പ്പോയി തലയില്‍ നെല്ലിക്കത്തളം വെച്ചു,ശിഷ്ടകാലം കഴിച്ചുകൂട്ടുക, അല്ലെങ്കില്‍....അല്ലെങ്കില്‍ ഇനിയെന്താണൊരു വഴി.. ചിന്തിച്ചു,ചിന്തിച്ച്‌ അയ്യാളുടെ തലയില്‍നിന്നും, ലാവാപ്രവാഹത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പെന്നോണം ചൂട്‌നീരാവിപുറത്തേക്കൊഴുകി.അയാള്‍ നെല്ലിക്കയെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ചു, ഒരുദീര്‍ഘനിശ്വാസം വിട്ടുനടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.<br /><br />പെട്ടെന്നയ്യാള്‍ക്കൊരുള്‍വിളിയുണ്ടായി. പിന്നെ അമാന്തിച്ചില്ല, നേരെവെച്ചുപിടിച്ചു.കൊടുംകാട്ടിലെത്തി,കൂട്ടുവിളിക്കാനാരുമില്ലാത്തതിനാല്‍ ഒറ്റയ്‌ക്‍തന്നെ അടുപ്പുകൂട്ടി,തപസ്സിനുള്ളചിട്ടവട്ടങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കി,തപസ്സുതുടങ്ങി.<br /><br />ദിവസങ്ങള്‍ അയാളെപരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടു കടന്നുപോയി, പറശ്ശിനിക്കടവു മുത്തപ്പന്‍ മറഞ്ഞുതന്നെ നിന്നു. തീയുംപുകയുമേറ്റ്‌ അയാള്‍ കറുത്തുതുടങ്ങി,വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട്‌ ക്ഷീണിച്ചുതുടങ്ങി, മുത്തപ്പനെത്താത്തതില്‍ ദേഷ്യവും വന്നുതുടങ്ങി..പക്ഷെ, പകുതിയാക്കിയിട്ട്‌ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാനും മനസ്സു വരുന്നില്ല.. എല്ലാ നഷ്ടങ്ങളെയുംകാള്‍ വലുതല്ലെ, തെറ്റിദ്ധാരണയുണ്ടാക്കതെ സംസരിക്കുവാന്‍ കഴിയുക എന്നതു. അയാള്‍ അതോര്‍ത്തു കോരിത്തരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രോമങ്ങളൊന്നൊന്നായി എഴുന്നേറ്റുവന്ന് അയാളോട്‌ തങ്ങളുടെ സന്തോഷം രേഖപ്പെടുത്തി കടന്നുപോയി, അതില്‍ ചിലര്‍ക്കു മടങ്ങിപ്പോകുംവഴി പൊള്ളലേല്‍ക്കേണ്ടിയും വന്നു. കണ്ണടച്ചു ധ്യാനിച്ചു നില്‍ക്കിലും അയാള്‍ അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ."ഒന്നങ്ങടു ക്ഷമിച്ചോളൂ, ഒക്കെ തീരാന്‍പോകുവല്ലെ.."<br /><br />എത്രദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയെന്നറിയില്ല..ഒടുവിലതു സംഭവിച്ചു..മുത്തപ്പനെത്തി,ആളും ആരവവുമില്ലാതെ,വേറെയാരെങ്കിലും പറ്റിക്കാനെത്തിയതാകാമെന്നു കരുതി അയാള്‍ വീണ്ടും തപസ്സു തുടര്‍ന്നു..മുത്തപ്പനു ദേഷ്യം വന്നിട്ട്‌ സഹിച്ചില്ല, "കണ്ണുതുറക്കെടാ കൂവേ" എന്ന ആക്രോശം കേട്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു വിശ്വസിക്കാന്‍ പ്രയാസം തോന്നിയില്ല.. അയാള്‍ ആദ്യം ഒളികണ്ണിട്ട്‌ ഒന്നു നോക്കി.. വീണ്ടും വിശ്വാസം വരാതെ "മുത്തപ്പന്‍? " എന്നു അര്‍ദ്ധോക്തിയില്‍ നിര്‍ത്തി. പെട്ടെന്നയാള്‍ക്കു ബുദ്ധി വീണ്ടുമുദിച്ചു പൊങ്ങി, അതിങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തു.. "വന്നിരിക്കുന്നയാള്‍ മുത്തപ്പന്‍ തന്നെയാണെങ്കില്‍, അദ്ദേഹത്തെ അവിശ്വസിക്കുന്നതു പാപമല്ലെ.."<br />അയാള്‍ ആകെ ചിന്താക്കുഴപ്പത്തിലായി.. ഈതപസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നവരുടെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍..ഇതൊക്കെ ആരോട്‌ പറയാന്‍..<br />മൌനം മുത്തപ്പന്‍ തന്നെ വലിച്ചുപൊട്ടിച്ചു..എന്നിട്ടിങ്ങനെ ചോദിച്ചു..<br />"മുട്ടാളാ നീയെന്തിനാണെന്നെ വിളിച്ചുവരുത്തിയത്‌, ഓരോ കാര്യങ്ങളോര്‍ത്തു നാം ടെന്‍ഷനടിച്ചിരിക്കുമ്പോഷാണവന്റെയൊരു തപസ്സ്‌,,നിനക്കെന്താണ്‌ വേണ്ടതെന്നു പറഞ്ഞു തുലക്കൂ"<br /><br />പിന്നെ അയാള്‍ ഒന്നും ആലോചിക്കാന്‍ നിക്കാതെ മണിമണിയായിട്ട്‌ ഉള്ളകാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിച്ചു.<br />മുത്തപ്പനതു കേട്ടപ്പോള്‍ ചിരിയാണു വന്നതു, ഒത്തിരിചിരിച്ചു ശ്വാസം കിട്ടാതെ വന്നപ്പോള്‍ മുത്തപ്പനിങ്ങനെ പറഞ്ഞു,<br />"പൊന്നു മോനെ, നിനക്കീ വരം മാത്രമേ കിട്ടിയൊള്ളൂ ചോദിക്കാനായി..വേറെവല്ലതും വേണമെങ്കില്‍.."<br />അയാള്‍ക്ക്‌ പക്ഷെ മറ്റൊരു വരവും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല, ഒടുവില്‍ മുത്തപ്പന്‍ തോറ്റു..ഒരു മുന്നറിയിപ്പോടുകൂടി വരം നല്‍കാമെന്നേറ്റു..<br /><br />"ഒരു വരം കൂടിയെന്നൊടു ചോദിക്കരുത്‌"<br />അയാള്‍ സമ്മതിച്ചു..അയാള്‍ അപ്പോള്‍ എന്തും സമ്മതിച്ചു പോകുമായിരുന്നു..<br />മുത്തപ്പന്‍ വരം ഇങ്ങനെ നല്‍കി<br />"ഇനി മേല്‍ നീ പറയുന്നതൊന്നും ആര്‍ക്കും തെറ്റിദ്ധാരണയുണ്ടാക്കാതിരിക്കട്ടെ!"<br /><br />ആയാള്‍ സന്തോഷം കൊണ്ടു തുള്ളിച്ചാടി..<br />സന്തോഷം പാട്ടുപാടി പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കി,<br /><br />ശബ്ദം പുറത്തുവരുന്നില്ല, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അയാള്‍ക്ക്‌ ശബ്ദിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല,, വികൃതമായ ഒച്ചയില്‍ ആ കാട്ടിലാകെ അയാള്‍ കരഞ്ഞു നടന്നു..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-115710718612278747?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1156413084493270052006-08-24T15:14:00.001+05:302009-03-10T12:30:11.061+05:30<span style ="font-family:Anjali Old Lipi;"><br /><br />'വരിക,വരികെ'ന്നു ഹൃദയത്തിലാരോ<br />തരള മധുരമായ്‌ മന്ത്രണം ചെയ്യവെ-<br />'പെരിയ സത്യങ്ങ'ളിത്തിരി നേരമെന്‍-<br />കരളില്‍നിന്നും മറഞ്ഞുപോകുന്നു.<br /><br />മരണമെത്രമനോജ്ഞമാണെങ്കിലും<br />ഒടുവിലെത്രകൊതിക്കണം കാണുവാന്‍.<br />പടികള്‍ കേറിവരുന്നതിന്‍മുന്‍പെനി-<br />ക്കവിടെ ചെല്ലുവാനേറ്റം തിടുക്കമായ്‌!<br /><br />ഇവിടെയീ ശവക്കോട്ടയിലെന്നുടെ<br />കരളിലായിരംമുള്ളുകളേല്‍ക്കവെ-<br />അരുതരുതെന്നു വാവിട്ടപേക്ഷിപ്പാന്‍<br />ഇവനിനിയില്ല കൂടപ്പിറപ്പുകള്‍.<br /><br />മധുരസായാഹ്നമിത്തിരി നേരമീ-<br />പ്പരിഷയോടൊപ്പമാര്‍ത്തുല്ലസിക്കുവാന്‍-<br />പുലരിയോളംവൃഥാകൂട്ടിരുന്ന നല്‍-<br />സഹജരില്ലിനി കൂടെയെത്തീടുവാന്‍!!.<br /><br />മിഴികള്‍രണ്ടും തുടച്ചൊപ്പമെത്തിയിട്ടൊ<br />ടുവില്‍ ജീവിതകയ്പുനീര്‍ പങ്കിടാന്‍<br />മധുരസുന്ദര സ്വപ്നങ്ങള്‍ പങ്കിട്ട സഖി-<br />യവള്‍ പണ്ടേ കൂട്ടുപിരിഞ്ഞുപോയ്‌.<br /><br />മതി,മനസ്സിന്റെ കോണിലുണ്ടിപ്പൊഴും<br />ചിതലരിക്കാത്ത പഴയകാലങ്ങള്‍,<br />ഇവിടെ ജീവിതംവച്ചൊഴിഞ്ഞീടിലും<br />പഴിമനസ്സിലുണ്ടാകില്ല നിശ്ചയം!!.<br /><br />വിടപറഞ്ഞു ഞാന്‍പോകട്ടെ നിങ്ങള്‍തന്‍-<br />കനിവുപേറും മനസ്സിന്നു നന്ദി.<br />ക്ഷണികമെങ്കിലും ജീവിതംനിങ്ങളില്‍-<br />നറുനിലാവുപോല്‍ പൂത്തുനിന്നീടട്ടെ!!!.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-115641308449327005?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-33208160.post-1156407054247327392006-08-24T13:07:00.000+05:302006-08-28T11:41:26.540+05:30വ്യക്തിത്വ വികസനത്തിന്‌ കുറുക്കുവഴികള്‍ എന്ന പുസ്തകം വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക്‌ മീശ കിളിച്ചു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്‌. മീശ എന്റെ മൂക്കിനു താഴത്തെ ചര്‍മ്മം തുളച്ചു പുറത്തു വരുന്നതിന്റെ 'കിരുകിരു' ശബ്ദം കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും പുതിയ പ്രതിഭാസത്തെപ്പറ്റി എനിക്ക്‌ ഒരു പിടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മുളച്ചുവന്നുകൊണ്ടിരുന്ന മീശ എന്റെ വായും കവിഞ്ഞ്‌ താഴേക്ക്‌ വളരാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ആരെല്ലാമോ എന്നെ താങ്ങിയെടുത്ത്‌ സ്ഥലത്തെ കേള്‍വികേട്ടയൊരാശ്രമത്തിലാക്കി, പടിയിറങ്ങിപ്പോയി. ആശ്രമ ഗുരുവെന്റെ മീശ നല്ലവണ്ണം വെട്ടിയൊതുക്കി ചിന്തേരിട്ടുതന്നു. മീശ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി ഗുരുവെനിക്ക്‌ ഒരു കത്രികയും ചീപ്പും കണ്ണാടിയും,പിന്നെ ഇടമറുകിന്റെ യുക്തിവാദ ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു കോപ്പിയും തന്ന് പടിയടച്ച്‌ പിണ്ഡം വെച്ചു<br /><br />അതില്‍പിന്നീടാണെന്റെ സ്വഭാവം ഉജാലയുടെ വെണ്മപോലെ വെട്ടിത്തിളങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയത്‌. ഗുരുവിന്റെയുപദേശങ്ങളില്‍ എന്റെമീശ തഴച്ചുവളരാന്‍ തുടങ്ങി.ഞാനതിനു ചീപ്പും,കത്രികയും, യുക്തിവാദവുംകൊണ്ട്‌ ധാരകോരി. മീശവെട്ടുകാരുടെ വിളറിപിടിച്ച നോട്ടങ്ങളില്‍നിന്ന് എന്റെ കൂട്ടുകാരെന്നെരക്ഷപ്പെടുത്തികൊണ്ടിരുന്നു.വളരെപ്പെട്ടന്നു തന്നെ മീശയുടെകാര്യത്തില്‍ ഞാനെന്റെ കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവരേയും കടത്തിവെട്ടി അടുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.എന്റെ അച്ഛന്‍പൊന്നുതമ്പുരാന്‍ തിരുമനസ്സുപോലും എന്റെമുന്നില്‍ മീശവെക്കാതിരിക്കാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോള്‍, ഇനിയെന്താണൊരുകുറവെനിക്കെന്നു ഞാന്‍ തലങ്ങുംവിലങ്ങും വണ്ടിയോടിച്ചു നോക്കി, ഫലം നിരാശയായിരുന്നു.<br /><br />അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ്‌ എന്റെ മീശ സ്ഥലവാസികളുടെ ഉറക്കംകെടുത്തുന്ന കാര്യം ഏതോ തല്‍പരകക്ഷികള്‍ ഗുരുവിന്റെയടുക്കലുണര്‍ത്തിച്ചു പട്ടുംവളയും വാങ്ങി സ്ഥലംവിട്ടത്‌.ഗുരു കമാണ്ടലോയും,രുദ്രാക്ഷിയും പുത്രകളത്രാദികളാറുപേരുമായി പാഞ്ഞുപറിച്ചെത്തി പോരുവിളിച്ചു തമ്പടിച്ചു.മന്ത്രിപുംഗവനെത്തി പോരുവിവരം ചെണ്ടകൊട്ടി നാടുംനാട്ടുകാരെയുമിളക്കി, നാണംകെടുത്തി മടങ്ങിപ്പോയി ഞാന്‍ ഗുരുവിനെ തോല്‍പ്പിക്കാനുറക്കമൊഴിഞ്ഞിരുന്ന് മീശപിരിച്ചു.<br /><br /> പിറ്റേന്നുനേരംവെളുത്തുവെളുത്തു വല്ലാതെ വിളറിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ പോരുകാണാനെല്ലാവരും തടിച്ചുമെലിഞ്ഞുകൂടി. ഞാനും ഗുരുവും തപ്പടിച്ചു തുടക്കടിച്ചു ഇടംവലംതിരിഞ്ഞു റെഡി വണ്‍, ടൂ,ത്രീ പറഞ്ഞു പേടിച്ചുമാറിനിന്നു. ഗുരുവിന്റെ കണ്ണില്‍നോക്കാന്‍ എനിക്ക്‌ പേടിയായിരുന്നു. എന്റെമീശ പിരിക്കാന്‍പോലും മറന്നു ഞാന്‍ നില്‍ക്കവെ, എവിടെനിന്നോ ഒരു ധൈര്യം (എന്റെ ജന്മവാസനയാകണം)എന്റെതുട വഴിമുകളിലേക്കിഴഞ്ഞുകയറിപ്പോകുന്നത്‌ ഞാന്‍കയ്യും കെട്ടി നോക്കിനിന്നു.മുഴുവന്‍ ശക്തിയുമാവാഹിച്ച്‌,ഉണങ്ങിവീഴാറായ ഗുരുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക്‌ ഞാനൊരാട്ട്‌ വെച്ചുകൊടുത്തു .<br /><br />ശേഷം കഥാന്ത്യം. പോസ്റ്റുമോര്‍ട്ടം റിപ്പോര്‍ട്ട്‌പ്രകാരം വായ്‌നാറ്റം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെയാണത്രെ ഗുരുമരണമടഞ്ഞത്‌!!. പിന്നീടൊരു ശുഭദിനത്തില്‍ ഗുരുവിന്റെ കബറിടത്തില്‍ അഞ്ചാറുപിടി മണ്ണുവാരിയിട്ട്‌ ദര്‍ബാര്‍ രാഗത്തില്‍ പത്തുതെറിയും വിളിച്ചു,ഊരുതെണ്ടാതെ ഞാന്‍ നടുവിട്ടുപോയി.ഇപ്പോള്‍ വീരസ്മരണനിലനിര്‍ത്താന്‍ ഖബറിടത്തിന്റെ ഛായാചിത്രംകഴുത്തില്‍ തൂക്കി ഏകാധിപതിയായ്‌ സസുഖം നാടുവാഴുന്നു. ശുഭം.!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33208160-115640705424732739?l=entekurippukal.blogspot.com' alt='' /></div>ശിശുhttp://www.blogger.com/profile/04386411209135559623noreply@blogger.com35