ചിരിയും കണ്ണീരും

ചൊല്ലിയ കവിതയിൽ
രോഷവും
പാടിയ പാട്ടിൽ
ആർദ്ര വിഷാദവും
എന്തേ ?
എന്ന് ശരം
തൊടുത്തു സുഹൃത്ത്

ഉത്തരങ്ങൾ
ചോദ്യങ്ങളാകാൻ
തുടങ്ങിയപ്പോൾ
വാക്കുകൾ
ദേശാടനത്തിനിറങ്ങി.

പിന്നെ
നെറ്റിയിൽ ഭസ്മം പൂശി
ചെവിയിൽ ചെമ്പരത്തിപ്പൂ
തിരുകി
ഞാൻ
പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

കുഞ്ഞേ..

ചിരി
കുടപ്പിറപ്പുകളെപോലെയാണ്‌
കൂടെനിർത്തുവാൻ
പലതും ശേഖരിക്കേണ്ടിവരും
സ്വന്തമായുള്ളത്
പങ്കുവയ്ക്കാതെ
വരാറേയില്ല
കൊടുക്കുന്നത് തീർന്നു
കഴിയുമ്പോൾ
വഴിയിലുപേക്ഷിക്കും

കണ്ണുനീർ
പക്ഷെ
അങ്ങനെയല്ല!
കൂടെ നിന്നവർ
ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുമ്പോൾ
ഓടിവന്ന്
ആലിംഗനം ചെയ്യും
ആട്ടിപ്പായിച്ചാലും
ഉപേക്ഷിക്കില്ല!
കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോഴേ
കൂട്ടു കൂടുന്നതാണ്‌
പിന്നെ മരിക്കുമ്പോഴേ
വിട്ടുപിരിയൂ.
“ഒരിക്കൽ പോലും നിന്നെ
ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ”
എന്ന് ഇടക്കിടെ വന്ന്
വീമ്പിളക്കിയാലും
ആത്മാർത്ഥതകൊണ്ട്
അതിശയിപ്പിക്കും!

പ്രശ്നവശാൽ
രണ്ടുപേരെയും
ഒഴിപ്പിച്ചെടുക്കാതെ
ഈ ശരീരത്തെ രക്ഷിച്ചെടുക്കാൻ
സാധിക്കില്ലെന്ന്
നിസ്സംഗ തിരുമേനി
ചാർത്തെഴുതി.

മനസ്സിനെ കൊല്ലുവാൻ
മരുന്നെഴുതുമ്പോൾ
അരക്കഴഞ്ച്
എനിക്കും.

വീണാവാദിനി.

വീണാവാദിനീ, നിന്‍‌തിരുമുന്നിലെന്‍

ജീവന്റെ വീണ വയ്ക്കുന്നു

സ്വരമൊന്നു പാടാന്‍ കൊതിക്കുമെന്‍ തന്ത്രികള്‍

ശ്രുതിചേര്‍ത്തു നീ തരില്ലെ

ജീവനില്‍ സ്വരമായ് നിറയുകില്ലെ.

(വീണാവാദിനീ..

പടുതിരികത്തുമീ ചെറുദീപമെത്രനാള്‍

അണയാതെ കാത്തിടും ഞാന്‍

ദേവീ, അണയാതെ കാത്തിടും ഞാന്‍

ഒരു സൂര്യപ്രഭചൊരിഞ്ഞെന്നില്‍ നീ നിത്യവും

അറിവിന്റെ ദീപമാകൂ

ജീവനില്‍ അമരത്വമേകിടു നീ

(വീണാവാദിനീ

കരളില്‍ കളങ്കമില്ലാതെയായ് തീരുവാന്‍

കനിവെനിക്കേകേണമെ

അമ്മെ കനിവെനിക്കേകേണമെ

ഇരുള്‍ വന്നുമൂടിയെന്‍ ഇരുകണ്ണുമടയവെ

അകക്കണ്ണു നീ തുറക്കൂ

എന്നുടെ അകക്കണ്ണു നീ തുറക്കൂ.

(വീണാവാദിനീ..

[വിജയദശമി നാളില്‍ സരസ്വതിയെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ഗാനമെഴുതി തരാമൊ എന്ന് ചോദിച്ച സുഹൃത്തിനുവേണ്ടി എഴുതിക്കൊടുത്തത്.. ആകാശവാണിയില്‍ എന്തൊ പരിപാടിക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു സുഹൃത്ത് അന്നത് ചോദിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് ഇതിനെന്തുപറ്റി എന്നെനിക്കറിയില്ല..പൊടിപിടിച്ചുകിടക്കുന്ന ബ്ലോഗില്‍ ഒരു പോസ്റ്റായിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതി പോസ്റ്റുന്നു.]

ഒരു വാക്കും പല അര്‍ത്ഥങ്ങളും.

കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ ആരോ പറഞ്ഞുകേട്ട ഒരു കഥയുണ്ട്‌.

രോഗശയ്യയിലായ ഒരു പിതാവ്‌ തന്റെ രണ്ട്‌ ആണ്മക്കളെയും ഒന്ന്‌ പരീക്ഷിക്കുവാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.തന്റെ കാലശേഷം അവരിരുവരും എങ്ങനെ ജീവിതത്തെ നോക്കിക്കണും അതിനവർ എത്രമാത്രം പ്രാപ്തരാണ്‌ എന്നൊക്കെ ഒന്ന്‌ പരീക്ഷിച്ചറിയുവാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. അവരുടെ ബുദ്ധി, ജീവിതാവബോധം എന്നിവയൊക്കെ ബോധ്യപ്പെടുവാനുതകുന്ന ഒരു പരീക്ഷണത്തിനായി അദ്ദേഹം തന്റെ രണ്ടാണ്മക്കളേയും വിളിപ്പിച്ചു. രണ്ട്പേർക്കും ഓരോ നിശ്ചിതതുക കൊടുത്തു. അവരവർക്ക്‌ കിട്ടിയ തുകമാത്രം ഉപയോഗിച്ച്‌ ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ മുറികൾ നിറക്കുക.ഒരുദിവസമാണ്‌ പരീക്ഷണകാലാവധി. കുറഞ്ഞതുകകൊണ്ട്‌ തന്റെ മുറി കൂടുതൽ നിറക്കാൻ കഴിഞ്ഞ ആൾ വിജയി. അവനാകും തന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്കവകാശി! മുറിനിറക്കുന്നതിനായി എന്ത്‌ വസ്തുവും ഉപയോഗിക്കാം. അതിനായി ആവശ്യമായതെന്തും സംഘടിപ്പിക്കുവാൻ താൻ കൊടുത്ത കാശ്‌ മാത്രമെ ഉപയോഗിക്കുവാൻ പടുള്ളൂ എന്നവ്യവസ്ഥ, പക്ഷെ നിർബന്ധം.

രണ്ട്‌ മക്കളും അച്ഛനേൽപ്പിച്ച കാശും വാങ്ങി അന്യോന്യമൊന്നും പറയാതെ യാത്രയായി. രണ്ടുപേരുടേയും മനസ്സുകളിൽ അച്ഛൻ നടത്താൻ പോകുന്ന വിചിത്രമായ പരീക്ഷണത്തെപ്പറ്റിയായിരുന്നു ചിന്ത. തങ്ങളുടെ കൈകളിലേൽപ്പിച്ച തുശ്ചമായ തുകകൊണ്ട്‌ എങ്ങനെ ഒരു മുറിനിറക്കും? എന്ത്‌ വിലകുറഞ്ഞ വസ്തു അതിനായി ലഭ്യമാകും? അതെവിടെ ലഭിക്കും തുടങ്ങി പലവിധചിന്തകളാൽ അവർ കുഴങ്ങി. ചിന്തിക്കുവാൻ സമയം അധികമില്ല. ഒരുദിവസം മാത്രമാണിനി അവശേഷിക്കുന്നത്‌. അതാകട്ടെ പരീക്ഷണത്തിനുള്ള കാശ്‌ സ്വീകരിച്ച നിമിഷം തൊട്ട്‌ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

രണ്ട്പേരും രണ്ട്‌ വഴിക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു. ഒരാൾ ഒരു മരഛായയിൽ ചിന്തയിലാണ്ടിരുന്നു.യാതൊരു തിടുക്കവും തന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ കാണിക്കാതെ, തെളിഞ്ഞ ചിന്തകൾക്കായി അവൻ കണ്ണടച്ച്‌ മരച്ചുവട്ടിലിരുന്നു. മറ്റെയാൾ മരച്ചുവട്ടിലിരുന്ന്‌ വൃഥാ സമയം പാഴാക്കുന്ന തന്റെ സഹോദരനെക്കുറിച്ചോർത്ത്‌ ഒരു ഗൂഢമന്ദസ്മിതവുമായി വേഗം നടന്നു. താൻ തന്നെ പരീക്ഷണത്തിൽ വിജയിക്കുമെന്നവന്‌ ദൃഢനിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നു. അപരൻ പ്രവർത്തിക്കാതെ മരഛായയിൽ വിശ്രമം കൊള്ളുന്നത്‌ അവനിൽ ആത്മവിശ്വാസം കൂട്ടി. ഏറ്റവും ചിലവുകുറഞ്ഞ വസ്തു തിരയുന്നതിൽ, അത്‌ സമ്പാദിക്കുന്നതിൽ ഒക്കെ മറ്റെയാൾ ഒരു തടസ്സമാകില്ലല്ലോ എന്ന ചിന്ത അവനെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ സന്തോഷവാനാക്കി.

പരീക്ഷണം അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള സമയമായി. രണ്ടുപേരുടേയും മുറികൾ പരിശോധിക്കുവാനായി അച്ഛനെത്തി. ആദ്യത്തെയാൾ അപ്പോഴും ജോലിചെയ്ത്‌ വിയർത്തൊലിച്ചവശനായി കിതച്ചുകൊണ്ട്‌ തന്റെ മുറി അച്ഛനുമുന്നിൽ തുറന്നു. അതീവദുർഗന്ധപൂരിതമെങ്കിലും അച്ഛൻ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ തന്നെ മുറി അവൻ "നിറ"ച്ചിട്ടുണ്ട്‌. പട്ടണത്തിൽനിന്നും ലഭ്യമായ എല്ലാ എച്ചിലിലകളും മറ്റ്‌ പാഴ്‌വസ്തുക്കളും ഒരുന്തുവണ്ടിയിൽ കഴിഞ്ഞ ഒരുദിവസമായി അവൻ തന്റെ മുറിയിലെത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ മുറി പരമാവധി"നിറക്കാൻ" അവനു സാധിച്ചിരിക്കുന്നു. അച്ഛൻ കൊടുത്ത കാശ്‌ പൂർണ്ണമായും അവൻ ചിലവാക്കിയിട്ടുമില്ല. അതിലിനിയും മിച്ചമുണ്ട്താനും. തെല്ലൊരഭിമാനത്തോടെ അവൻ അച്ഛനുമുന്നിൽ നിന്നു. അച്ഛൻ രണ്ടാമത്തെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കലെത്തി.അച്ഛന്റെ സന്ദർശനത്തിനു രണ്ട്‌ മണിക്കൂറുകൾക്ക്‌ മുന്നെവരെ ഒന്നും ചെയ്യാതെ, നടക്കാൻ പോകുന്ന പരീക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച്‌ ആശങ്കപ്പെടാതെ മരഛായയിൽ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രണ്ടാമത്തെ മകന്റെ ഊഴമായിരുന്നു അടുത്തത്‌. ആദ്യത്തേതിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി സുഗന്ധം അദ്ദേഹത്തെയെതിരേറ്റു. മുറിതുറന്ന്‌ രണ്ടാമത്തെമകൻ ഒതുങ്ങിമാറിനിന്നു. . പൂക്കൾകൊണ്ട്‌ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച മുറിയിൽ ഏഴുതിരികളെരിയുന്ന ഒരു നിലവിളക്ക്‌ പ്രകാശം പരത്തി നിന്നു. മുറിനിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ധൂമസുഗന്ധം!! മറ്റൊന്നും ആ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രകാശം പരത്തി ധൂമസുഗന്ധം നിറഞ്ഞ്‌ നിൽക്കുന്ന മുറിയിൽ "നിറക്കുക" എന്ന അച്ഛന്റെ നിർദ്ദേശം ആലങ്കാരികമായി മാത്രം രണ്ടാമൻ നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നു.

കഥാന്ത്യവും, ആരുവിജയിയായി അച്ഛന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്കവകാശിയായി എന്നതും നമുക്കിവിടെ ഉപേക്ഷിക്കാം.മറിച്ച്‌ തങ്ങളിലേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട പരീക്ഷണത്തിൽ വിജയിക്കുവാൻ വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടൂ മാർഗ്ഗങ്ങളവതരിപ്പിച്ച ആ ആണ്മക്കളെക്കുറിച്ച്‌ ചിന്തിക്കാം. എന്തുകൊണ്ടവർ പരസ്പരവിരുദ്ധമായ രണ്ട്‌ മാർഗ്ഗങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു? ഒരേ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിൽ വളരുകയും വളർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തവരാണെങ്കിലും ഒരേ ജീവിതപ്രശ്നത്തെ തരണം ചെയ്യുവാൻ അവരുപയോഗിച്ച മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ യാതൊരു സാമീപ്യവും ദർശിക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്തുകൊണ്ട്‌? ഒരാൾ ഊർജ്ജസ്വലതയുടെയും സദാ കർമ്മനിരതനാകുന്നതിന്റെയും ഉത്തമോദാഹരണം. അവൻ തന്നിലേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ദൗത്യം അതേറ്റെടുത്ത നിമിഷം മുതൽ അതിനുവേണ്ടി തന്നെതന്നെ അർപ്പിക്കുകയും തന്റേതായ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ നിറവേറ്റുകയും ചെയ്തവൻ. പ്രവർത്തിയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ.ജീവിതം പ്രായോഗികമായി മാത്രം കാണുന്നവൻ! മറ്റെയാൾ, എന്താണ്‌ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത്‌, ആ പ്രവർത്തിക്ക്‌ എത്രസമയം ആവശ്യമുണ്ട്‌ എന്നൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി ആ സമയം മാത്രം പ്രവർത്തി ചെയ്ത്‌, സർഗ്ഗാത്മകമായ ഒരു പ്രവർത്തിയുടെ പിന്നിൽ അത്രയുംതന്നെ സജീവമായ ചിന്തക്കും സ്ഥാനമുണ്ടെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ.അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആശയങ്ങൾക്ക്‌ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നവൻ. ജീവിതം പ്രവൃത്തി മാത്രമല്ലെന്നും പ്രവൃത്തി ജീവിതത്തെ സുഗന്ധപൂർണ്ണമാക്കുവാനുള്ളതാണെന്നും കാണുന്നവൻ!!

നാമോരൊരുത്തരും സദാജാഗരൂകരായി നിരന്തരം പ്രവൃത്തിചെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഓരോനിമിഷവും നിർണ്ണായകമാണെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നു. നിമിഷങ്ങളെ മണിക്കൂറുകളായി വിഭജിച്ച്‌ കർത്തവ്യങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച്‌ സദാ കർമ്മനിരതരാകുന്നു.കർത്തവ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുവാൻ സമയം തികയുന്നില്ലെന്ന്‌ സദാ വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ജീവിതം പ്രവൃത്തിമാത്രമാക്കി സദാ ഉന്തുവണ്ടി തള്ളിമുന്നേറുന്നു. പക്ഷെ, മനസ്സിലെ ഓരൊമുറിയും ദുർഗന്ധപൂരിതമായ്‌ കുമിഞ്ഞുകൂടുകയല്ലേ?.മലിനമായ പാഴ്‌വസ്തുക്കളാണ്‌ സ്വരൂപിച്ചുകൂട്ടുന്നതെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുന്നേയില്ല!തൊട്ടടുത്ത നിമിഷത്തിൽ നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്ന പരീക്ഷണമെത്രയും വേഗം ജയിക്കുവാനുള്ള ഉത്ക്കടമായ വ്യഗ്രതയൊന്നു മാത്രമേയുള്ളൂ. അപ്പോൾ തള്ളിമുന്നേറുന്ന ഉന്തുവണ്ടിയിൽ എന്താണ്‌ കുത്തിനിറച്ചിരിക്കുന്നതെന്നതുപോലും ഒരു നിമിഷം പരിശോധിക്കുവാൻ മറന്നുപോകുന്നു. ജയം മാത്രമാണ്‌ മനസ്സിൽ!.വെട്ടിപ്പിടിക്കുവാനും ജയിക്കാനുമുള്ള മത്സരമായിരിക്കുന്നു ജീവിതം. ആ മത്സരത്തിൽ ലക്ഷ്യം, ഒന്നാമതെത്തുക എന്നതുമാത്രമായി ചുരുങ്ങിപോകുന്നില്ലേ? മത്സരത്തിനായല്ലാതെയുള്ള ഒരു പരിശോധന ആവശ്യമാണ്‌.ഇതുവരെ വാരിവലിച്ചുകൂട്ടി സമ്പാദിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ ചപ്പുചവറുകളും പുറത്തെടുത്തിട്ട്‌ മനസ്സിൽ നിന്നും ദുർഗന്ധമൊഴിപ്പിക്കുക എന്ന ഭാരിച്ച ദൗത്യമാണുവേണ്ടത്‌. അതിന്‌ ഉൾക്കാഴ്ചയും തിരിച്ചറിവും കൂടിയേ തീരു.

കണ്ണിനുമുന്നിൽ വെളിപ്പെടുന്ന വസ്തുവിനെ കാട്ടിത്തരുന്നത്‌ കാഴ്ച. കണ്ണിനു കാട്ടാൻ കഴിയാത്ത വശങ്ങളും വെളിപ്പെടുന്നത്‌ ഉൾക്കാഴ്ചയിലും.ജീവിതം ഒരു മത്സരമായും അല്ലാതെയും വെല്ലുവിളിയായി മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ആയുധങ്ങളായി കൂടെനിന്ന്‌ പൊരുതാൻ സഹായിക്കുന്നത്‌,ബുദ്ധി, അറിവ്‌. പക്ഷെ ആ ബുദ്ധിയെ, അറിവുകളെ സർഗ്ഗാത്മകമായി പരിശോധിക്കുകയും, സാഹചര്യങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ വ്യത്യസ്തവും നൂതനവുമായി ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ ഉൾക്കാഴ്ചയിലൂടെ വെളിപ്പെട്ടുകിട്ടിയ "തിരിച്ചറിവ്‌" കൂടിയേ തീരു. ഇന്ന് പ്രവൃത്തിയുടെ തിരക്കുകളില്‍പ്പെട്ടുഴലുന്ന നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്നതും ഈ “തിരിച്ചറിവ”ല്ലെ?

ഈ ഉൾക്കാഴ്ചയും തിരിച്ചറിവും വ്യത്യസ്തമാകയാലാകാം "നിറക്കുക" എന്ന ഒരുവാക്കിന്‌ രണ്ടർത്ഥവും അതുവഴി രണ്ട്‌ പ്രവൃത്തിയും കഥയിലെ സഹോദരന്മാർ നൽകിയതും രണ്ടുപേരും രണ്ടുരീതിയിൽ തങ്ങളുടെ പരീക്ഷണത്തെ സമീപിച്ചതും.

രാത്രി.

ശാരദശശിലേഖ മയങ്ങുവാനോ, നീല-
ക്കാർമുകിൽ കമ്പളം വിരിച്ചുനൽകി?
താഴെ,തൻപ്രിയതമയുറങ്ങുവാനോ
രാക്കിളി പാടുന്നു മധുരമായി..
യേതോ രാക്കിളി പാടുന്നു മധുരമായി?

(ശാരദ...

താരകൾ ചിറകുവച്ചിറങ്ങിവന്നൂ, രാവിൻ
ചാരുത അടുത്തുവന്നറിയുവാനോ?
വാസനചിമിഴൊന്നു തുറന്നുനോക്കി,പൂവ്‌
രാവിന്നൊരിത്തിരി സുഗന്ധമേകാൻ
പ്രേമസുഗന്ധമേകാൻ...!

(ശാരദ...

പിരിയുവാനിനിനേരമധികമില്ല, എങ്ങോ
അവസാനയാമത്തിൻ വിളി മുഴങ്ങി
വിരഹത്തിൻ ചുടുകണ്ണീർ പൊഴിഞ്ഞുവീണു
ഒരുമഞ്ഞുതുള്ളിയായതുനിറഞ്ഞൂ
മണ്ണിൽ, ഒരുമഞ്ഞുതുള്ളിയായതുനിറഞ്ഞൂ.

(ശാരദ......

അഞ്ച് കുഞ്ഞിക്കവിതകള്‍

പ്രവാസി.
മനസ്സുകൂടെയില്ലാത്തൊരു ദേഹവും
നിറയെസ്വപ്നങ്ങൾ പേറുന്ന ഭാണ്ഡവും
ചിരികുതിർത്ത്‌ തൻ പശിയടക്കീടുമാ-
മനുജനത്രെ പ്രവാസി, നിസംശയം!!.

പൊതുപ്രവർത്തകൻ

പലനാളും വൃഥമാറ്റിവച്ചു പാരിൽ
നടമാടുന്നൊരഴുക്കതൊക്കെ മാറ്റാൻ
ഒരുനാളും മമഹൃത്തിനുള്ളിലുള്ളോ
രഴുകുന്നൊരു ചിന്ത കണ്ടതില്ല!!

അറിവ്‌എന്ന ഭാരം

പൊള്ളയാമകമുള്ള പുല്ലാങ്കുഴലതിൽ
നിന്നല്ലയോ വരും ഗന്ധർവ്വഗീതികൾ!!
വിജ്ഞാനഭണ്ഡാരമുള്ളിൽ നിറച്ചോരു
വിത്തനിൽനിന്നും വരില്ല പാൽപുഞ്ചിരി!

നിസ്സാരനായ മനുഷ്യൻ!

പലനാരുകൾ ചേർത്തുവച്ചു ചേലിൽ
ചിതമാർന്നൊരു കൂടൊരുക്കിടും കുരുവീ
തവ ഗേഹമതിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കെ
ചെറുതാകുന്നു ഞാൻപഠിച്ചതെല്ലാം!.

മന:ശാന്തി

പലകോടിസൂക്തങ്ങളുരുവിടും മർത്യന്നു
മന:ശാന്തി തെല്ലും വരാത്തതെന്തേ?
ക്ഷണനേരമുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന തൻ
പ്രതിരൂപമവനൊട്ടു കാണായ്കിലോ??

ചന്ദ്രയാൻ!

പാലുപോലെയൊഴുകിപ്പരക്കുമീ
തൂവെളിച്ചവുമായി വന്നെത്തിടും
ശാരദേന്ദു, നിന്മാറില്‍ മയങ്ങുവാന്‍
കോടിദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടി ഞാനെത്തിടും!


മുത്തശ്ശിക്കഥയായി നീ ബാല്യത്തി-
ലെത്തിയെന്നുടെ ചിത്തം നിറച്ചതും
ഇങ്കുചോദിച്ചന്നു വാവിട്ടുകേഴുകില്‍
"അമ്പിളിക്കിണ്ണം ഉണ്ണിക്കെ"ന്നമ്മയും
യെത്രവശ്യം പ്രശോഭിതം നിന്നുടെ
മുഗ്ദഹാസത്തിലാരും മയങ്ങിടും!
പൂനിലാവ്‌ പൊഴിച്ചുനീ നില്‍ക്കുകില്‍
ഭൂമിയെത്ര നിസ്സാരമെന്നോര്‍ത്തിടും!!

അന്നു ചങ്കില്‍ക്കുറിച്ചിട്ടു വാക്കുകള്‍
"ചാന്ദ്രശോഭതന്‍ ചാരെവന്നെത്തിടും"
പേര്‍ത്തുമാശ്വസിപ്പിച്ചാലടങ്ങില്ല
മൂര്‍ത്തമാമൊരു ചോദനയെന്നുമേ.
കാത്തിരുന്നു ഞാനേറ്റം വിവശനായ്‌
നേര്‍ത്തതില്ലൊട്ടു കൂടിയെന്മോഹങ്ങള്‍
പാട്ടുപാടിയും വര്‍ണ്ണിച്ചുമിത്ര നാളാശ
തീര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതുമായ്‌ വൃഥാ!

ഇന്നു ഞാനത്ര നിസ്സാരനല്ല, യെന്‍
ചിന്തകള്‍ക്കൊത്തതെന്തും നടത്തിടും
ഒന്നുരണ്ടു നിമിഷങ്ങള്‍കൊണ്ടെനി-
ക്കിന്നു നിന്നടുത്തെത്തുവാനായിടും
കോടിവര്‍ഷങ്ങള്‍കൊണ്ടുനീ കാട്ടാതെ
മൂടിവച്ചൊരു സത്യങ്ങളൊക്കെയും
നേടി, മര്‍ത്യന്റെ വെന്നിക്കൊടിക്കൂറ
കോടിവട്ടം പറത്തുവാനായിടും!!.

തോന്നിടല്ലേ അഹങ്കാര വാക്കുപോല്‍
മാപ്പുനല്‍കിയനുഗ്രഹിച്ചീടണെ!
കാത്തിരുന്നോരു കുഞ്ഞുവരുന്നേരം
ചേര്‍ത്തു മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ചുംബിച്ചിടുംവിധം

കാതമിത്രയും താണ്ടി ഞാനെത്തവെ
ദാഹനീരിറ്റു നല്‍കുവാനാകുമോ?
കാലമിത്രയും നെഞ്ചില്‍ചുമന്നതാം
മാതൃവാല്‍സല്യ തേനില്‍നിന്നിത്തിരി?

അത്തെളിനീരൊരിത്തിരി കിട്ടുകില്‍
വിട്ടുപോകില്ലനിന്നെ ഞാനേകയായ്‌
മണ്ണിതില്‍നിന്നു കൊണ്ടു ഞാന്‍നട്ടിടും
ജീവിതത്തിന്റെ ചെമ്പനീര്‍പ്പൂവുകള്‍!!

സുഹൃത്തിനൊരു കത്ത്‌.

നിഴലുപോലുമകന്നൊരീ സന്ധ്യയി-
ലെരിയുമെന്‍മനം നീയറിയുന്നുവോ?
ഹൃദയരക്തംകുടിച്ചു പുളക്കുവാനൊ-
ഴുകിയെത്തുന്നൊരായിരം നോവുകള്‍!

പലരുമോടിവന്നീടുമെന്‍ ചുണ്ടിലെ
ചിരിപകുത്തെടുത്തൊപ്പമിരിക്കുവാന്‍
കനലുപോലെരിഞ്ഞുള്ളുപൊള്ളിക്കുമീ
കദനഭാരമതൊറ്റക്ക്‌ പേറണം!
പകരുമോവൊരു വാക്കെനിക്കിന്നു നീ
പകരമെങ്കില്‍ ഞാനെന്നെ പകുത്തിടാം
മരണമാകുന്നൊരീ മൗനമെത്രനാള്‍
വ്രണിതചിത്തനായ്‌ കോരിക്കുടിക്കണം?

അറിയുകില്ലേ നിനക്കെന്റെ നൊമ്പര
ക്കടല്‍ തിളക്കുന്നൊരുള്ളിലെ ചിന്തയെ?
ഹൃദയഭിത്തികള്‍ക്കുള്ളില്‍ കടന്നുനിന്‍
മിഴികള്‍വായിച്ചെടുത്ത ചിത്രങ്ങളെ!.
ചിതറിവീണൊരെന്‍ ഹൃത്തടംവാക്കിനാല്‍
തിരികെനല്‍കി നീ ജീവനേകീടവെ
ചിരപരിചിതമേതോ സ്മരണകള്‍
ജനിമൃതികളുംതാണ്ടിവന്നെത്തിടാം.

ഉലകില്‍വാഴ്‌വെത്രസങ്കീര്‍ണ്ണപൂര്‍ണ്ണമാണു-
യിരുതാങ്ങലൊന്നല്ലതിന്‍ സാര,മന്നി-
തുനിനക്കെത്ര ബോധമുണ്ടാകണ,മതു-
നിമിത്തമോ നാംപിരിഞ്ഞീവിധം?
അകലെയെങ്കിലും കാണാത്തതെന്തുനീ
അലറിയെത്തുമീ പടയൊരുക്കങ്ങളെ?
പലവശങ്ങളില്‍ നിന്നവരൊന്നുപോല്‍
പൊരുതിയെത്തവെ എന്നൊപ്പമെത്തുമോ?
അനുജനാണിവന്‍,നീകൈപിടിക്കുകില്‍
ചുവടുറപ്പിച്ചു ഞാന്‍ നടന്നെത്തിടും
കുടിലതന്ത്രങ്ങള്‍ മുള്ളുകള്‍ പാകുമീ
കഠിനയാത്രയില്‍ കൂട്ടില്ലവേറൊരാള്‍.
ചപലമാകുമെന്‍ മാനസത്തേര്‍തെളിച്ച-
രനിമിഷമെന്‍ സാരഥിയാകുമോ?
വഴിയില്‍ ഞാന്‍പകച്ചൊന്നുനിന്നീടുകില്‍
ഒരുസ്മിതത്തിനാല്‍ ഗീതചൊല്ലീടുമൊ?

പരിചയംകൊണ്ടുനീ വിരിയിക്കുമാ
പരമസത്യപ്രകാശസ്മിതത്തിനാല്‍
തഴുകിമുഗ്ദം മുകര്‍ന്നുനിന്നീടുകില്‍
കനലിനുള്ളിലും നീരൂറിനിന്നിടും!

[എന്നിലെ എന്നെക്കാട്ടിത്തന്ന നല്ലവനായ സുഹൃത്തിന്‌ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം..]

കൊതുകുകള്‍.

പ്രതിരോധിക്കാന്‍
കഴിവില്ലാത്തവരെ മാത്രമല്ല
പുലഭ്യം പറഞ്ഞ്‌,
കയ്യോങ്ങി ആട്ടിയോടിക്കാന്‍
കഴിവുള്ളവരെയും
പതുങ്ങിവന്ന് കുത്തും
ചെവിയിലൊരു
മുരളുന്ന മുദ്രാവാക്യം.
മയങ്ങിയില്ലെങ്കില്‍,
ഇരുട്ടിലൂടെ പതുങ്ങിവന്ന്
വിഷം മുക്കിയ സൂചികളാല്‍
പരാഗരേണുക്കള്‍
കുത്തിയിറക്കി കടന്നുപോകും.
അറിയുകയേയില്ല,
ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ കണ്ണ്‍ പൂട്ടി
ഉറക്കമായിരിക്കുമപ്പോള്‍.

പിന്നെയെപ്പോഴോ
ഞരമ്പുകള്‍ പിടയും
പ്രത്യയശാസ്ത്രം ചൊറിയുന്നുവെന്ന്
ത്വക്ക്‌ മുന്നറിയിപ്പ്‌ തരും
തെളിമയുള്ള കാഴ്ചകളില്‍
പതിയെ ഇരുട്ടുവന്നുമൂടും.
തെളിമമാഞ്ഞ്‌
മലിനമാക്കപ്പെട്ട ചോരയുമായി
പിന്നെയെക്കാലവും
വിറച്ച്‌ പനിപിടിച്ച്‌
കിടക്കേണ്ടിവരും.

പലപ്പോഴും ഒന്നില്‍ക്കൂടുതല്‍
പേരുണ്ടാകും
വെറുതേ നിന്നുകൊടുക്കാനേ
കഴിയുകയുള്ളൂ
ദയനീയമായി കേണുനോക്കിയാലും
ഫലിക്കില്ല,
മതിയാകുവോളം ഊറ്റിക്കുടിച്ചേ
മടങ്ങുകയുള്ളൂ,
അപൂര്‍വ്വമായി കുടിച്ചു
വീര്‍ത്ത്‌ വഴിമറന്ന്
മയങ്ങിയിരിക്കുമ്പോള്‍
കണ്ണില്‍പ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌.
പകല്‍വെളിച്ചത്തില്‍
പിടിക്കപ്പെട്ടവന്റെ ജാള്യതയോടെ
മുഖംമൂടിയണിയാന്‍
ശ്രമിക്കുന്നതിന്നിടയില്‍
വേണമെങ്കില്‍ ഞെരിച്ചുകൊല്ലാം
കരഞ്ഞുകാലുപിടിക്കുമപ്പോള്‍
പരിഹാസപ്പാട്ടും തോറ്റകളും
എവിടെപ്പോയെന്ന്
അതിശയിച്ചുപോകും
കരഞ്ഞുകൈകൂപ്പുന്നവരെ
കൊല്ലരുതെന്ന പാഴ്‌
വേദാന്തം ഒഴുകിവരുമപ്പോഴും!

ഉദരം പിളര്‍ന്ന് നോക്കിയാല്‍
ചോരയുടെ നിറമുള്ള
തെളിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങള്‍
ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി പിടയുന്നത്‌
കാണാന്‍ കഴിയും,അന്നേരവും!

വാടിക്കരിഞ്ഞൊരു ചെമ്പനീര്‍പ്പൂവ് (ഗാനം)

ഒരു ഗായികയെ, സംഗീ‍ത സംവിധായികയെ ബൂലോകത്തിനു പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു, സംഗീത വര്‍മ്മ. നിരവധി ആല്‍ബങ്ങള്‍ക്കും ടെലിഫിലിമുകള്‍ക്കും സംഗീതമൊരുക്കിയ സംഗീത വര്‍മ്മ ഈ രംഗത്ത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ചുരുക്കം വനിതകളിലൊരാളാണ്.
കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ഇവിടെക്കാണാം.

ശിശുഎഴുതിയ ഒരു ഗാനത്തിന് ഈണംനല്‍കേണ്ട ദുര്യോഗം സംഗീത വര്‍മ്മക്കുണ്ടായി. ഒരാഗ്രഹത്തിനതിവിടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു, നമ്മുടെ വരികള്‍ ആരെങ്കിലും ഈണം നല്‍കുകയെന്നതൊക്കെ അഭിമാനിക്കേണ്ട കാര്യമാണല്ലൊ?

വാടിക്കരിഞ്ഞൊരു ചെമ്പനീര്‍ പൂവിതില്‍...


കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയാത്തവര്‍
ഇവിടെ നിന്നും ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യുക

(Please right click and select save target as to play this song)

വാടിക്കരിഞ്ഞൊരു ചെമ്പനീര്‍ പൂവിതില്‍
ബാക്കിയുണ്ടിന്നും വസന്ത കാലം
അതിഗൂഢമുള്ളിലെ ചിപ്പിയില്‍ സൂക്ഷിപ്പൂ
മണമെന്നും മായാത്ത പുണ്യകാലം
മണമെന്നും മായാത്ത പുണ്യകാലം

ചിരികൊണ്ട് കദനങ്ങള്‍ മൂടിവയ്ക്കാനൊരു
സുരലോക മന്ത്രമുണ്ടെന്നില്‍
അഴലിന്റെ കയ്പുനീര്‍ ഞാന്‍ കുടിക്കുമ്പൊഴും
അറിയാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു
നിങ്ങളറിയാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു

ഇനിയെന്ന് കൂടണഞ്ഞീടും കിനാവുകള്‍ക്കൊരു-
മാത്രയെങ്കിലും പൂത്തുനില്‍ക്കാന്‍?
മണമുള്ള പൂക്കളില്‍ വന്നെത്തുമോയെന്റെ-
ചിരകാല സ്വപ്നത്തിന്‍ കളിവണ്ടുകള്‍
എന്റെ ചിരകാല സ്വപ്നത്തിന്‍ കളിവണ്ടുകള്‍!

തോരാത്തതെന്തീ മഴ!

തോരാത്തതെന്തീ മഴ?

പുകവിങ്ങി നിറയുന്നൊരമ്മതന്‍ കണ്ണുപോല്‍

‍തോരാത്തതെന്തീ മഴ?

അറിക നീ, ഇന്നു ഞാനച്ഛന്റെ

കൈപിടിച്ചകലേക്ക്‌ പോകുന്ന നേരം

വഴിവക്കില്‍ നിന്നെനിക്കിന്നലെ തുന്നിച്ച

പുതുവസ്‌ത്രമണിയുന്ന നേരം

'പരദേവത വന്നുതഴുകട്ടെ'യെന്നമ്മ

നെറുകയില്‍ മുകരുന്ന നേരം

നെടുകെപിളര്‍ന്നു മണക്കുകില്‍

പുതുഗന്ധ,മൊഴുകുന്ന പുസ്‌തകത്താളും

അരികില്‍ കിലുങ്ങും പളുങ്കുകള്‍

ചേര്‍ത്തൊരു പിടിയുള്ളൊരുടയുന്ന സ്ലെയിറ്റും

നിധിപോലെ നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്തു ഞാന്‍ നില്‍ക്കെ

മുത്തശ്ശിതന്‍ മിഴികളും ജലതീര്‍ത്ഥമാകെ

പഴമകള്‍ കൈമാറി വന്ന കാല്‍പ്പെട്ടിതന്‍

‍ചെറിയൊരു കള്ളിതുറന്ന്

അതിനുള്ളിലെവിടെയൊ ഭദ്രമായ്‌ സൂക്ഷിച്ച

ചെറിയ പഞ്ചാംഗമെടുത്ത്‌

ശുഭയാത്ര ചെയ്യുവാന്‍ നേരമിതില്‍പ്പര

മിനിയില്ലയെന്നു ഗണിക്കെ

എവിടെനിന്നെത്തിനീ,നനയിക്കുവാനെന്റെ

മൃദുല മോഹങ്ങളെ കരയിക്കുവാന്‍?

അരുത്‌..ഇറ്റു നേരം നിലക്ക-

വന്നിട്ടു ഞാന്‍ ഒരുമാത്ര നിന്നൊപ്പമെത്താം

ഒരുപാടു ഞാന്‍കൊതിക്കുന്നൊരെന്‍

‍ഭോജ്യങ്ങളൊക്കെയും കാഴ്ചവെച്ചീടാം

ഒരുപാട്‌ കെട്ടിമറിഞ്ഞതല്ലെ, നമ്മളൊ-

രുപാട്‌ ചേര്‍ന്നു നനഞ്ഞതല്ലെ

കടലാസു വഞ്ചി തുഴഞ്ഞു നിന്നൊപ്പ

മന്നൊരുപാടു നേരമിരുന്നതല്ലെ.

അറിയുക നീ നിലക്കാതെ പെയ്തീടുകിലൊ

രുമാത്രയച്ഛനും തേങ്ങും

ഒരുവേള നനയാതെയെന്നൊപ്പമെത്തുവാന-

വനില്ല ഒരുകുടക്കീഴ്‌

കുടവാങ്ങിനല്‍കുവാന്‍ കരുതിയതൊക്കെയും

അരി വാങ്ങുവാനായെടുത്തു

ഒരു വാഴയിലകൊണ്ടു കുടപിടിച്ചീടുവാന-

വനെത്ര ശീലമുണ്ടെന്നൊ!

കരയില്ല, ഇനിയെത്ര കലിതുള്ളിയാലും നീ

നനയുവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ നിനച്ചൂ

തളരില്ല, വഴിനീ മുടക്കിയെന്നീടിലും

തളരുവാനാകില്ല തന്നെ!.

[സ്‌കൂളുകള്‍ തുറക്കുമ്പോള്‍ എന്നും മഴയെത്തും!, ആരൊ പറഞ്ഞേല്‍പ്പിച്ചതുപോലെ, കടമനിര്‍വ്വഹിക്കാനായി മഴ തോരാതെ പെയ്തുനില്‍ക്കും, ഇങ്ങനെ ഒരുമഴക്കാലത്തായിരുന്നല്ലൊ ഞാനും ആദ്യമായി അച്ഛന്റെ കൈപിടിച്ച്‌ സ്‌കൂളിലേക്ക്‌ പോയിരുന്നതെന്നോര്‍ത്തു പോകുന്നു,കുടചൂടി അന്നൊന്നും സ്‌കൂളില്‍ പോയിരുന്നില്ല, ഒന്നുകില്‍ വാഴയില കൊണ്ട്‌ കുടപിടിച്ചും അല്ലെങ്കില്‍ ചേമ്പില കൊണ്ട്‌ നനയാന്‍ വേണ്ടി മറപിടിച്ചും ആയിരുന്നു പോയിരുന്നത്‌, അതൊക്കെ ഒരു കൗതുകത്തിനോര്‍ത്തുപോകുന്നു]

ഹര്‍ഷ ബാഷ്പം തൂകി (ഒരു പാട്ട്)

കലികാലത്തിലാരും കവിതയെഴുതുമെന്നായിരുന്നു അശരീരി. അതുകൊണ്ട്‌ ഞാനും കവിതയെഴുതി അശരീരികള്‍ സത്യമാണെന്നു തെളിയിച്ചു. കഴുതപോലും പടുപാട്ടുപാടുമെന്ന പുതിയ അശരീരിയില്‍ എനിക്ക്‌ വെറുതെയിരിക്ക വയ്യ!. അങ്ങനെയെങ്കിലും അശരീരികള്‍ സത്യമാണെന്ന തിരിച്ചറിവെല്ലാവര്‍ക്കുമുണ്ടാകട്ടെ!.

ഹര്‍ഷ ബാഷ്പം തൂകി,
വര്‍ഷ പഞ്ചമി വന്നു..

രചന:-?
സംഗീതം:-ദ്ക്ഷിണാമൂര്‍ത്തി സ്വാമി
പാടിയത്‌:- ജയചന്ദ്രന്‍



പ്ലെയര്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തവര്‍ക്ക് ഇവിടെ നിന്നും ഡൌണ്‍ലോഡാം.
(Please right click and save target as to download this song)



കിരണെന്ന പാട്ടുകാരനെ പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഞാനൊരിക്കലും ഈ അവിവേകത്തിനു മുതിരില്ലായിരുന്നു, . ഒരു വര്‍ഷത്തോളമായി “കൂള്‍ എഡിറ്റ് പ്രൊ“ എന്ന സോഫ്റ്റ്വെയര്‍ എനിക്ക് തന്നിട്ട്. തനിയെ നിരന്തരം ശ്രമിച്ചിട്ടും അതില്‍ കരൊക്കെ ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കാതെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തുനിയവെ വീണ്ടും കിരണിനെ വിളിച്ചു. ഉടനെ വന്നു ചില പൊടിക്കൈകള്‍. സംസാരമധ്യേ എന്നെപ്പോലെയുള്ള ശിശുക്കള്‍ക്കായി റിക്കോഡിംഗും അതിനുശേഷമുള്ള അപ്‌ലോഡിംഗും എങ്ങനെ ചെയ്യാം എന്നു പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഒരു പോസ്റ്റിടുന്നതിനെപ്പറ്റി കിരണ്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതെല്ലാം വളരെ സരളമായി വെബെക്സ് സോഫ്റ്റ്വെയര്‍ വഴി സ്ക്രീന്‍ ക്യാപ്ച്ചര്‍ ചെയ്തു കൊണ്ട് തയ്യാറാക്കിയ ഒരു വീഡിയോ പാഠം തന്നെ റെക്കോഡിംഗ്-മ്യൂസിക്ക് ബ്ലോഗിംഗ്-ചെറുസഹായം എന്ന പോസ്റ്റില്‍ കിര‍ണ്‍ സാധ്യമാക്കി. എനിക്കുറപ്പുണ്ട്, ഇത് പലര്‍ക്കും പ്രചോദനമാകും എന്ന്.

എന്റെ ഈ പരീക്ഷണം പോസ്റ്റുചെയ്തുകാണണമെന്നു കിരണിനാഗ്രഹമുണ്ടായതുകൊണ്ടാണ് ഞാനിതുപോസ്റ്റ് ചെയ്തത്. എന്നോട് കാട്ടിയ സൌമനസ്യത്തിന്റെ കാല്‍ക്കല്‍ ഈ ഗാനം ഗുരുദക്ഷിണയായി സമര്‍പ്പിച്ചുകൊള്ളുന്നു. ഗുരുദക്ഷിണ അവഹേളനമായി അധ:പതിച്ചെങ്കില്‍ എന്റെ കണ്ഠനാളം തന്നെ ദക്ഷിണയായി സ്വീകരിച്ചുകൊള്ളുക.

മനസ്സ്

ഒഴിഞ്ഞ
പത്തായങ്ങളില്‍
ചുണ്ടെലികള്‍
ചുരണ്ടിവന്നെത്തും
നിറഞ്ഞ അടിത്തട്ടുകളില്‍
ഉപ്പിന്റെ നനവൊട്ടിനില്‍ക്കും
ഇരുണ്ട നിഗൂഢതകളില്‍
കാറ്റിന്റെ മണം
തേടിവന്നെത്തും

അതുകൊണ്ട്‌..
എല്ലാം ഒളിപ്പിച്ചു വയ്കാന്‍
എനിക്കൊരിടമുണ്ട്‌.

ബാപ്പുവിനു കൊടുത്ത
ഉണ്ടയും
ബുദ്ധന്റെ ചിരിയും
അതിരില്‍ തീര്‍ത്ത
വേലിയും
തെക്കേലെ
സുഭദ്രചേച്ചിയുടെ
വീട്ടുമുറ്റത്ത്‌
കുഴിച്ചിട്ട
കോഴിമുട്ടയും
ഇവിടെ വച്ചാണ്‌
ഞാന്‍
‍വിരിയിച്ചെടുത്തത്‌

എന്റെ നേര്‍ക്ക്‌
കൈ നീട്ടരുത്‌
ചിരിക്കുകയുമരുത്‌

ഒരു ഹസ്തദാനത്തിലും
ഒരു പുഞ്ചിരിയിലും
യുദ്ധങ്ങളൊഴിഞ്ഞു
പോയേക്കും.

വെറുതെ ചില ചോദ്യങ്ങള്‍

വിരിയുന്നതെന്തിനീ പൂവുകള്‍-അവസാന,
കരുണതന്‍ കണികയും വറ്റിയെങ്കില്‍?

അടരുന്നതെന്തിനീ കായുകള്‍, മണ്ണിതി
ലൊരു ജീവമന്ത്രമില്ലെങ്കില്‍ ?

പുലരുന്നതെന്തിനീ രാവുകള്‍
ജീവിത മിരുള്‍മാത്രമായിരുന്നെങ്കില്‍?

തിള ച്ചുരുകുന്നതെന്തിനീ സൂര്യന്‍,
ജീവനണയാതെ കാക്കുവാനല്ലയെങ്കില്‍?

തഴുകുന്നതെന്തിനീ തെന്നല്‍?, ഉണങ്ങാത്ത
മുറിവൊക്കെ മാറ്റുവാനല്ലയെങ്കില്‍?

കുയില്‍ വന്നു പാടുന്നതെന്തിനായ്‌
കുഞ്ഞിന്ന് സ്വരശുദ്ധി നല്‍കുവാനല്ലയെങ്കില്‍?

മയില്‍ പീലി നീര്‍ത്തുന്നതെന്തിനായ്‌
മാനത്തു മഴവില്ലു വിരിയിക്കാനല്ലയെങ്കില്‍?

പുതു മഴപെയ്തു നിറയുന്നതെന്തിനായ്‌
ഭൂമിതന്‍ കറയൊക്കെ കഴുകുവാനല്ലയെങ്കില്‍?

പുഴ പാടിയൊഴുകുന്നതെന്തിനായ്‌-
അനര്‍ഗ്ഗളം-, സ്വയശുദ്ധി ചെയ്യുവാനല്ലയെങ്കില്‍?

കടലേറ്റുവാങ്ങുന്നതെന്തിനീ കൈവഴികള്‍
ഒരുമിച്ചു ശക്തിയായ്‌ തീര്‍ന്നീടുവാന്‍?

തിരയോടിയെത്തുന്നതെന്തിനായ്‌, തീരത്തിന്‍
ചുടു ചുംബനങ്ങളില്‍ മധുരമില്ലേല്‍?

എളുപ്പമുള്ളതും പ്രയാസമുള്ളതും.

എളുപ്പത്തില്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന പത്തു കാര്യങ്ങള്‍.

1. ആദര്‍ശങ്ങള്‍ പ്രസംഗിക്കുക.

2. സ്വയം മറന്നുകൊണ്ട്‌ ആരെയെങ്കിലും ഉപദേശിക്കുക.

3. എന്തിനും ഏതിനും സ്വയം ന്യായീകരണം കണ്ടെത്തുക.

4. നാം ആരാണെന്നും എന്താണെന്നും മറന്നുകൊണ്ട്‌ ആരെയെങ്കിലും വിമര്‍ശിക്കുക.

5. ആരുടേയും നന്മ ലവലേശവും കാണാതെ കുറ്റം മാത്രം കാണുക/പറയുക.

6. ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനികരവും സദാചാരവിരുദ്ധവുമാണെന്ന്‌ പൂര്‍ണ്ണമായും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ കേവലം കൌതുകത്തിനായോ, ആരെയെങ്കിലും അനുകരിക്കാന്‍ വേണ്ടിയോ എന്തെങ്കിലും ശീലങ്ങള്‍ തുടങ്ങിവെക്കുക.

7. പൂര്‍ണ്ണമായും നിറവേറ്റുവാന്‍ കഴിയില്ലെന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടു തന്നെ എന്തും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുക.

8. അജ്ഞത മറച്ചുവെക്കുവാന്‍വേണ്ടി ഏതുവിഷയത്തെപ്പറ്റിയും ആര്‍ക്കുമുന്നിലും അഭിപ്രായപ്രകടനം നടത്തുക.

9.സചേതനമോ അചേതനമോ ആയ എന്തിനെയും അതിന്റെ വിലയൊ മൂല്യമൊ മനസ്സിലാക്കാതെ നശിപ്പിക്കുക.

10. ഓരോ ദിവസവും ഒരു പുതിയ ആളാകുവാന്‍ തീരുമാനമെടുക്കുകയും അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അതുമറന്നുപോകുകയും ചെയ്യുക.

ചെയ്യുവാന്‍ പ്രയാസമുള്ള പത്ത്‌ കാര്യങ്ങള്‍.

1. ശരിയെന്നു തോന്നുന്ന ആദര്‍ശങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച്‌ ഒരുദിവസമെങ്കിലും ജീവിക്കുക.

2. വാക്കും പ്രവര്‍ത്തിയും ഒന്നായിരിക്കുക.

3. കര്യമാത്രപ്രസക്തമായി അഭിപ്രായപ്രകടനം നടത്തുക.

4. സ്വന്തം തെറ്റുകുറ്റങ്ങള്‍ വേറൊരാള്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ തിരിച്ചറിയുക.

5. ആരുടെയും നല്ല വശം മാത്രം കാണുക/പറയുക.

6. കൌതുകത്തിനു വേണ്ടിയൊ, പ്രലോഭനങ്ങള്‍ക്കുവഴങ്ങിയൊ തുടങ്ങിവെച്ച ശീലങ്ങള്‍ സ്വയം തിരിച്ചറിഞ്ഞു നിര്‍ത്തുക.

7. ഒരു നല്ല കേള്‍വിക്കാരനായിരിക്കുക.

8. ജീവിതത്തില്‍ നാമേത്‌ മേഖലയില്‍ ശോഭിക്കുമെന്ന് സ്വന്തം വാസനകളെ മുന്‍ നിര്‍ത്തി സ്വയം തിരിച്ചറിയുക/അതിനനുസരിച്ച്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കുക.

9. ഓരോനിമിഷവും മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയ്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചിന്തകളെ സസൂക്ഷ്മം നോക്കിക്കാണുക.

10. സമൂഹത്തിലെ മിക്ക കൊള്ളരുതായ്മകള്‍ക്കും, അറിഞ്ഞൊ അറിയാതെയൊ, ഞാന്‍ കൂടി ഉത്തരവാദിയാണെന്ന സത്യം സമ്മതിക്കുക.

പാഴ്‌ മരസ്വപ്നങ്ങള്‍

ചെറുകാറ്റലപോലും താങ്ങുവാനാകാത്ത
കിഴവനാം പാഴ്മരമാകുന്നു ഞാന്‍
തടിപുഴുത്തിലകൊഴിഞ്ഞടവിയില്‍ ഞാന്‍വെറും
പഴയകാലങ്ങളുമോര്‍ത്ത്‌ നില്‍പ്പൂ.

പരിഹാസമേറെസ്സഹിച്ചു ഞാന്‍ നില്‍ക്കവെ
യൊരു മോചകന്നായ്‌ കൊതിച്ചുപോയി.
അവനേതുനാട്ടില്‍ പിറന്നുവോയെന്നുടെ
തരുശിഖരങ്ങളെ പൊന്നുചാര്‍ത്താന്‍!.

വരുമോനീ ഗായകാവൊരു പുല്ലാങ്കുഴലുമാ
യൊരുമാത്രയൊന്നെന്റെ നാട്ടിലേക്കും
ഒരു വേണുഗാനത്തിലെന്നുടെ സ്വപ്നങ്ങ-
ളറിയാതെ പൂത്തുവിടര്‍ന്നുപോകാം!!.

അറിയില്ലയൊരുപക്ഷെ,യന്നെന്റെ ചില്ലക-
ളൊരുമാത്ര കൂടി തളിര്‍ത്തിരിക്കാം!!
വിടചൊല്ലിപോയോരു പറവകള്‍ വീണ്ടു-
മെന്‍ശിഖരങ്ങളാകവേ കയ്യടക്കാം!!.

കിളിപാടും പാട്ടുകേട്ടറിയാതെ ചില്ലകള്‍
മുറതെറ്റി മൊട്ടുകള്‍ തീര്‍ത്തിരിക്കാം!!
അവയൊക്കെ പൂത്തുമധുചൂടിനില്‍ക്കില്ലേ
ഹൃദയം മറന്നു ഞാന്‍ നിന്നിടുമ്പോള്‍.

എവിടെ നിന്നറിയതെ മധുതേടി വണ്ടുകള്‍
‍കൊതിയരായാര്‍ത്തലച്ചെത്തിടുമ്പോള്‍
നവ യൌവ്വനത്തിന്റെ തേനിറ്റുനല്‍കുവാന്‍
ഒരുവേള ഞാന്‍ ചിലതോര്‍ത്തുപോകാം.

(ഓര്‍ത്തുപോകുന്നു ഞാന്‍, തേനറതേടുവോ-
രെന്നുടെ സ്വപ്നങ്ങളൂറ്റിക്കുടിക്കയാണാ-
യിരമായിരം പൂവുകള്‍ക്കുള്ളിലെ
പൊന്നും വിശുദ്ധിയുമൂറ്റുകയാണവര്‍)

അവര്‍ മൂളിപാട്ടുമായ്‌ സ്വപ്നങ്ങള്‍കവരവെ
ഗതിമുട്ടി കൈകൂപ്പി കേണുപോകാം.
ഒരുനിര്‍വൃതിപോലും നുകരുവാനാകാതെ
അവര്‍നല്‍കും ബീജങ്ങളേറ്റുവാങ്ങാം

പാപത്തിന്‍ വിത്തുകളുള്ളിലെ തീയില്‍ വെ-
ച്ചുരുകി സ്ഫുടംചെയ്തു ശുദ്ധമാക്കും
അവ പിന്നെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ തപസ്സുചെ
യ്തറിവുംവെളിച്ചവും സ്വന്തമാക്കും.

അവയെ ഞാന്‍ നോവും കിനാവും നിവേദിച്ച്‌
തല മുറ പോറ്റുവാന്‍ പാകമാക്കും
ഒടുവിലെന്‍ പിടിവിട്ടു താഴേക്കു നിപതിച്ചു
പുനര്‍ജ്ജനിയായി ഞാന്‍ മുക്തിനേടും

ആഹാ! വെറുതെ കിനാവു കാണുന്നു ഞാ-
നൊന്നുമൊരിക്കലുമാകില്ലയെങ്കിലും.
ഇന്നുമെന്‍ തായ്‌ വേരു ജീര്‍ ണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നു-
യെന്‍ തരുശിഖരങ്ങള്‍ നഗ്നങ്ങളും.

എങ്കിലുംഗായകാ നിന്മന്ത്രവേണുവിന്‍
നാദമെന്‍ ചില്ലയില്‍ പൂക്കളാകാം!!
ചിതല്‍തിന്നുതീര്‍ത്തൊരെന്‍ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയു
മൊരുമാത്രകൂടി തളിര്‍ത്തിരിക്കാം!!.

yahoo-വിനെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുന്നു

yahoo വിന്റെ മോഷണത്തിനെതിരെ ശക്തമായി പ്രതിഷേധിക്കുന്നു. March-5 yahoo വിനെതിരെയുള്ള ബൂലോഗ കൂട്ടായ്മയില്‍ ശിശുവും അണിചേരുന്നു


(Logo courtesy: Haree)

Yahoo!India (Malayalam), please do not lift contents from Malayalam blogs without prior consent. We protest against the content lifting by Yahoo!India Malayalam Portal from many malayalam individual blogs.----
Links:
1. ബ്ലോഗ് കോപ്പിയടിവിരുദ്ധദിനം
2. കറിവേപ്പില - സൂര്യഗായത്രി
3. ഇഞ്ചിമാങ്ങ - ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണ്
4. Bloggers protest on March 5th 2007 against Yahoo!
5. Indian Bloggers Enraged at Yahoo! India’s Plagiarism
6. If it were… - സിബു
7. ഞങ്ങള്‍ പ്രതിഷേധിക്കുന്നു (Bloggers Protest)

ഞങ്ങളുടെ പ്രിയന്‍.

ഇത്‌ ശിശുവിന്റെ ശിശുവായ പ്രിയനന്ദന്‍. ജനുവരി മൂന്നിന്‌ ഒന്നാം പിറന്നാള്‍ ആഘോഷിക്കാനൊരുങ്ങുന്ന ഞങ്ങളുടെ പ്രിയന്‍.

ബൂലോകത്തെ എല്ലാവര്‍ക്കും ശിശുവിന്റെ നവവത്സരാശംസകള്‍..

വെളിപാട്‌ (കവിത)

ബോധമാണെനിക്കേറ്റവും ശാപമീ-
ബോധചിന്തകള്‍ ചോദ്യങ്ങളായിടും
ജ്ഞാനമെത്ര പകര്‍ന്നു നല്‍കീടിലു-
മാത്മശാന്തിക്കതിത്തിരി പോരുമോ?

ആരൊരാളെനിക്കേകിടും, ശാന്തിതന്‍
പൂവുപോലുള്ളൊരിത്തിരിച്ചീളുകള്‍?
ആര്‌ കാഴ്ചവെച്ചീടും മനസ്സിനെ
ചൂഴ്ന്നുനില്‍ക്കുമീ നോവിന്നൊരുത്തരം?

ആര്‌ വെട്ടിത്തെളിക്കുമെന്നുള്ളിലെ
പാമ്പിഴയും വഴിത്താരയൊക്കെയും?
ആര്‌ നാട്ടുമിരുട്ടിന്റെ കോലായിലാ
ദ്യമായൊരു കൈത്തിരിനാളവും?

ആര്‌ ചൊല്ലിപ്പഠിപ്പിക്കുമെന്നിലെ
നേരുകാണാന്മടിക്കും കുരുന്നിനെ?
നൂറ്‌ ജന്മങ്ങള്‍ തേടിവന്നെത്തുമെന്‍
ജീവിതത്തിന്റെ നേരറിവൊക്കെയും!

മൂടിയുള്ളൊരാ സത്യത്തിന്‍ മുന്നില്‍ ഞാന്‍
‍വീണുപോകില്‍, പിടിച്ചുണര്‍ത്തീടുവാന്‍-
ആര്‌ കൂട്ടുമായെത്തും, വെളിച്ചത്തിന്‍
രാജവീഥികള്‍ തേടുമെന്‍ യാത്രയില്‍...?

ആരിരുന്നു ചിരിക്കുന്നതീവിധം
ആഴമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കിലോ?
വേറൊരാളെ നിനച്ചിരിക്കുന്നൊരെന്‍
മൂഢചിന്തയെ ശാസിപ്പതിങ്ങനെ.

"ഭോഷനാണു നീ,സത്യംഗ്രഹിക്കുവാന്‍
‍വേണ്ടതില്ലയപരന്റെ യാശ്രയം
നീ നിനക്കുകില്‍ നീ തന്നെ സര്‍വ്വവും
നീറിനിന്നനിന്‍ നോവിന്നുപായവും

കോടിചിന്തകള്‍ കൂടിക്കുഴഞ്ഞതിന്‍
‍മോഹനിദ്രയില്‍ നിന്നുണര്‍ന്നീടുവാന്‍
‍കോടി സൂര്യന്‍ ജ്വലിച്ചുനിന്നീടിലും
നീ നിനക്കിലേ സാധ്യമായ്‌ തീര്‍ന്നിടൂ.

നിന്റെ ഹൃത്തതില്‍ നീ വിളക്കാവുക
നിന്റെ ചിന്തക്ക്‌ നീ കാവലാവുക-
വേറൊരാളില്ല കൂടെയെത്തീടുവാന്‍
നിന്റെയാത്രയില്‍ നീ തന്നെ സാരഥി"

രൂപമില്ലാത്ത ശബ്ദമേ, നിന്നിലൂടാ-
ദ്യമായറിയുന്നു ഞാന്‍ സാന്നിദ്ധ്യം
ആദിതൊട്ടു തിരഞ്ഞു നടന്നതീ-
നേരറിയുവാന്‍, നീ തന്നെയെന്‍ ഗുരു.

ഒഴുകുന്ന പുഴ

പുഴ ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

തടിച്ചും മെലിഞ്ഞും, കൊണ്ടും കൊടുത്തും, ജീവനെടുത്തും ജീവന്‍ കൊടുത്തും, നിലയ്കാതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. പുഴയിലൂടെ എന്തെല്ലാം കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകാം? പുഴ എന്തെല്ലാം ഉള്‍ക്കൊണ്ടിട്ടുണ്ടാകാം? ഉള്‍ക്കൊള്ളാതെയും എന്തെല്ലാം വഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം? എങ്ങോട്ടാണീ പുഴ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌? എന്തിനു വേണ്ടി?

പുഴയുടെ ഒഴുക്ക്‌ ഒരു പ്രായശ്ചിത്തമല്ലേ? സ്വയം ശുദ്ധിയാകലല്ലേ? മോക്ഷത്തിനായ്‌ തന്നിലര്‍പ്പിതമാകുന്നതെല്ലാം ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞു, ശുദ്ധമായി, സ്വയം മോക്ഷം തേടിപ്പോകുകയല്ലേ പുഴ?

സമൃദ്ധിയുടെ മഴക്കാലങ്ങളില്‍, ലഹരിയുടെ നുരയും പതയുമായി അഹങ്കാരത്തോടെ തീരത്തേക്ക്‌ ആഞ്ഞടിച്ച്‌, സുരക്ഷയുടെ തിട്ടകളെല്ലാം കവര്‍ന്നെടുത്തമ്മാനമാടി നാശം വിതച്ചൊഴുകിയ ഇന്നലെകളെ, ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞ്‌ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുകയല്ലേ പുഴ?

ഓരോ തുള്ളിയില്‍നിന്നും ഇന്നലെകളെ പുറംതള്ളി ഇന്നിനെമാത്രം പുണര്‍ന്നുകൊണ്ടൊഴുകുന്ന പുഴ, പക്ഷെ, ഒഴുകിവന്നെത്തുന്നതെല്ലാം തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തി ശേഖരിച്ചുവെയ്ക്കുന്ന, അതുവഴി മലീമസമാകുന്ന, നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ നിസ്സാരമാക്കിക്കളയുന്നില്ലേ?

പുഴയുടെ ഒഴുക്കുതന്നെയല്ലേ അതിന്റെ ജീവന്‍? ഒഴുക്കില്ലായ്മയല്ലേ മനുഷ്യന്റെ ശാപവും?

വാക്കുകള്‍

ആവനാഴിയില്‍ ഊഴം കാത്തിരിക്കുന്ന
അമ്പുകളെപ്പോലെയാണ്‌ വാക്കുകള്‍

‍സഞ്ചരിക്കുന്ന വേഗതയില്‍
അമ്പിനോളവും
കൊള്ളുന്ന ലക്ഷ്യത്തിലും
നശീകരണ ക്ഷമതയിലും
അമ്പിനേക്കാളും
കൃത്യത വാക്കുകള്‍ക്കുണ്ട്‌.

പ്രയോജനപരതയുടെ
വര്‍ത്തമാന കാലത്തില്‍
‍വാക്കുകള്‍ക്കുള്ളത്ര സാധ്യത
അമ്പുകള്‍ക്കില്ല.

വാക്കുകളെ
ഊന്നുവടികളാക്കാം
നേര്‍വഴി തെളിക്കാന്‍
‍ചെറുനാളമാക്കാം
സുഗന്ധം പരത്താന്‍
പുകയ്കാനെടുക്കാം
നീറി നീറിയെരിയുന്ന
കനല്‍ക്കട്ടയാക്കാം
മുറിവിന്റെ പുറം കാഴ്ചകളവശേഷിപ്പിക്കാതെ
ശത്രുവിനെ (മിത്രത്തെയും)
എയ്തു വീഴ്‌ത്താം.
നിര്‍ത്താതെ പൊരുതേണ്ടപ്പോള്‍
‍ലഭ്യതയുടെ ഒഴിയാത്ത
അക്ഷയപാത്രമാക്കാം.

വാക്കുകള്‍
‍ചിലവേതുമില്ലാത്ത
ആയുധങ്ങളാകുന്നു.