പാഴ്‌ മരസ്വപ്നങ്ങള്‍

ചെറുകാറ്റലപോലും താങ്ങുവാനാകാത്ത
കിഴവനാം പാഴ്മരമാകുന്നു ഞാന്‍
തടിപുഴുത്തിലകൊഴിഞ്ഞടവിയില്‍ ഞാന്‍വെറും
പഴയകാലങ്ങളുമോര്‍ത്ത്‌ നില്‍പ്പൂ.

പരിഹാസമേറെസ്സഹിച്ചു ഞാന്‍ നില്‍ക്കവെ
യൊരു മോചകന്നായ്‌ കൊതിച്ചുപോയി.
അവനേതുനാട്ടില്‍ പിറന്നുവോയെന്നുടെ
തരുശിഖരങ്ങളെ പൊന്നുചാര്‍ത്താന്‍!.

വരുമോനീ ഗായകാവൊരു പുല്ലാങ്കുഴലുമാ
യൊരുമാത്രയൊന്നെന്റെ നാട്ടിലേക്കും
ഒരു വേണുഗാനത്തിലെന്നുടെ സ്വപ്നങ്ങ-
ളറിയാതെ പൂത്തുവിടര്‍ന്നുപോകാം!!.

അറിയില്ലയൊരുപക്ഷെ,യന്നെന്റെ ചില്ലക-
ളൊരുമാത്ര കൂടി തളിര്‍ത്തിരിക്കാം!!
വിടചൊല്ലിപോയോരു പറവകള്‍ വീണ്ടു-
മെന്‍ശിഖരങ്ങളാകവേ കയ്യടക്കാം!!.

കിളിപാടും പാട്ടുകേട്ടറിയാതെ ചില്ലകള്‍
മുറതെറ്റി മൊട്ടുകള്‍ തീര്‍ത്തിരിക്കാം!!
അവയൊക്കെ പൂത്തുമധുചൂടിനില്‍ക്കില്ലേ
ഹൃദയം മറന്നു ഞാന്‍ നിന്നിടുമ്പോള്‍.

എവിടെ നിന്നറിയതെ മധുതേടി വണ്ടുകള്‍
‍കൊതിയരായാര്‍ത്തലച്ചെത്തിടുമ്പോള്‍
നവ യൌവ്വനത്തിന്റെ തേനിറ്റുനല്‍കുവാന്‍
ഒരുവേള ഞാന്‍ ചിലതോര്‍ത്തുപോകാം.

(ഓര്‍ത്തുപോകുന്നു ഞാന്‍, തേനറതേടുവോ-
രെന്നുടെ സ്വപ്നങ്ങളൂറ്റിക്കുടിക്കയാണാ-
യിരമായിരം പൂവുകള്‍ക്കുള്ളിലെ
പൊന്നും വിശുദ്ധിയുമൂറ്റുകയാണവര്‍)

അവര്‍ മൂളിപാട്ടുമായ്‌ സ്വപ്നങ്ങള്‍കവരവെ
ഗതിമുട്ടി കൈകൂപ്പി കേണുപോകാം.
ഒരുനിര്‍വൃതിപോലും നുകരുവാനാകാതെ
അവര്‍നല്‍കും ബീജങ്ങളേറ്റുവാങ്ങാം

പാപത്തിന്‍ വിത്തുകളുള്ളിലെ തീയില്‍ വെ-
ച്ചുരുകി സ്ഫുടംചെയ്തു ശുദ്ധമാക്കും
അവ പിന്നെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ തപസ്സുചെ
യ്തറിവുംവെളിച്ചവും സ്വന്തമാക്കും.

അവയെ ഞാന്‍ നോവും കിനാവും നിവേദിച്ച്‌
തല മുറ പോറ്റുവാന്‍ പാകമാക്കും
ഒടുവിലെന്‍ പിടിവിട്ടു താഴേക്കു നിപതിച്ചു
പുനര്‍ജ്ജനിയായി ഞാന്‍ മുക്തിനേടും

ആഹാ! വെറുതെ കിനാവു കാണുന്നു ഞാ-
നൊന്നുമൊരിക്കലുമാകില്ലയെങ്കിലും.
ഇന്നുമെന്‍ തായ്‌ വേരു ജീര്‍ ണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നു-
യെന്‍ തരുശിഖരങ്ങള്‍ നഗ്നങ്ങളും.

എങ്കിലുംഗായകാ നിന്മന്ത്രവേണുവിന്‍
നാദമെന്‍ ചില്ലയില്‍ പൂക്കളാകാം!!
ചിതല്‍തിന്നുതീര്‍ത്തൊരെന്‍ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയു
മൊരുമാത്രകൂടി തളിര്‍ത്തിരിക്കാം!!.