Thursday, August 24, 2006
ആത്മഹത്യാമുനമ്പില്
'വരിക,വരികെ'ന്നു ഹൃദയത്തിലാരോ
തരള മധുരമായ് മന്ത്രണം ചെയ്യവെ-
'പെരിയ സത്യങ്ങ'ളിത്തിരി നേരമെന്-
കരളില്നിന്നും മറഞ്ഞുപോകുന്നു.
മരണമെത്രമനോജ്ഞമാണെങ്കിലും
ഒടുവിലെത്രകൊതിക്കണം കാണുവാന്.
പടികള് കേറിവരുന്നതിന്മുന്പെനി-
ക്കവിടെ ചെല്ലുവാനേറ്റം തിടുക്കമായ്!
ഇവിടെയീ ശവക്കോട്ടയിലെന്നുടെ
കരളിലായിരംമുള്ളുകളേല്ക്കവെ-
അരുതരുതെന്നു വാവിട്ടപേക്ഷിപ്പാന്
ഇവനിനിയില്ല കൂടപ്പിറപ്പുകള്.
മധുരസായാഹ്നമിത്തിരി നേരമീ-
പ്പരിഷയോടൊപ്പമാര്ത്തുല്ലസിക്കുവാന്-
പുലരിയോളംവൃഥാകൂട്ടിരുന്ന നല്-
സഹജരില്ലിനി കൂടെയെത്തീടുവാന്!!.
മിഴികള്രണ്ടും തുടച്ചൊപ്പമെത്തിയിട്ടൊ
ടുവില് ജീവിതകയ്പുനീര് പങ്കിടാന്
മധുരസുന്ദര സ്വപ്നങ്ങള് പങ്കിട്ട സഖി-
യവള് പണ്ടേ കൂട്ടുപിരിഞ്ഞുപോയ്.
മതി,മനസ്സിന്റെ കോണിലുണ്ടിപ്പൊഴും
ചിതലരിക്കാത്ത പഴയകാലങ്ങള്,
ഇവിടെ ജീവിതംവച്ചൊഴിഞ്ഞീടിലും
പഴിമനസ്സിലുണ്ടാകില്ല നിശ്ചയം!!.
വിടപറഞ്ഞു ഞാന്പോകട്ടെ നിങ്ങള്തന്-
കനിവുപേറും മനസ്സിന്നു നന്ദി.
ക്ഷണികമെങ്കിലും ജീവിതംനിങ്ങളില്-
നറുനിലാവുപോല് പൂത്തുനിന്നീടട്ടെ!!!.
Subscribe to:
Posts (Atom)
